Αριστερή Ριζοσπαστική Ενότητα Φυσικού-Ε.Α.Α.Κ.

Μένος Ενάντια στο Μηχανισμό

  • Φοιτητικές Εκλογές 2013

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Η αφίσα της Α.Ρ.Ε.Φ.

  • Kατηγορίες

  • Μαΐου 2011
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Απρ.   Ιον. »
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Αρχείο

  • Επικοινωνία

    Eπικοινωνήστε με το σχήμα είτε στο τραπεζάκι στη σχολή είτε στο rfeaak@gmail.com
  • Στατιστικά

    • 61,116 hits

ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2011: ΤΙ ΓΥΡΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΝΥΧΤΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ

Posted by arefeaak στο Μαΐου 18, 2011

Ένας χρόνος μετά το μνημόνιο και τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε η πορεία στην τελευταία απεργία, διεξάγονται και οι φοιτητικές εκλογες. Γι’ αυτό τον λόγο οι εκλογές πρέπει να αντιμετωπιστούν ως δημοψήφισμα ενάντια σε  όλη την πολιτική που μας τρώει καθημερινά τη ζωή. Περισσότεροι από εβδομήντα δυο διαδηλωτές μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο με σοβαρά τραύματα απο κλομπ και χημικά μπάτσων. Υπενθυμίζουμε πως πολλοί συναγωνιστές  έχουν νοσηλευτεί σε νοσοκομεία ή ακόμα και δολοφονηθεί απο τα μέσα που χρησιμοπιοεί η ΕΛ.ΑΣ. για να επιβάλει την τάξη. Αλλά για τις περισσότερες, τουλάχιστον φασιστικές και τρομοκρατικές επιθέσεις της ΕΛ.ΑΣ υπήρχε προβοκατόρικη αφορμή έτσι ώστε να δικαιολογηθούν τα αδικαιολόγητα στα μάτια της κοινωνίας(με την βοήθεια των ΜΜΕ), να ενταθεί  η κρατική καταστολή- τρομοκρατία με απώτερο σκοπό να μεθοδευτεί η προπαγάνδα ώστε το κεφάλαιο κρυμμένο πίσω απ την κυβέρνηση να υποτάξει την νεολαία και τους εργαζόμενους. Αυτή  την φορά όμως δεν κατάφεραν να ακολουθήσουν τις συνηθισμένες τους πρακτικές και έδειξαν το στυγνό τους πρόσωπο διαλύοντας απρόκλητα την πορεία με ξύλο, φιμώνοντας τον οργισμένο λαό που παλεύει για την προάσπιση των δικαιωμάτων και των κατακτήσεων του, κάτι που τον κάνει επικίνδυνο για το σύστημα.

Η οργή και η αγανάκτηση του κόσμου μετουσιωμένη στις διεκδικήσεις και τα συνθήματα της πορείας καταστάλθηκε με βία, μορφές της οποίας  χρησιμοποιούνται στην καθημερινότητα μας με το τσάκισμα των ελευθεριών που έχουν κατακτηθεί με αίμα, και με αίμα θα τις υπερασπιστούμε και θα διεκδικήσουμε όλα όσα δικαιούμαστε. Γιατί θέλουμε να ζούμε και όχι να επιβιώνουμε. Όμως με το κόψιμο των μισθών και των συντάξεων, με την ανασφάλιστη και πολλές φορές απλήρωτη εργασία, με την εργασιακή επισφάλεια, την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, με την ισοπέδωση του ασφαλιστικού συστήματος, τις ιδιωτικοποιήσεις, τις μαζικές απολύσεις, το κλείσιμο σχολών, σχολείων και νοσοκομείων με την αβεβαιότητα και την μείωση του βιοτικού μας επιπέδου η ζωή τραβάει την ανηφόρα. Όλα αυτά για να μην μειωθούν τα κέρδη των επιχειρήσεων, των τραπεζών και συνολικά του κεφαλαίου(ας μην ξεχνάμε τα 106 δις που έχουν δοθεί στις τράπεζες απ’ τα λεφτά του δημοσίου την ώρα που κόβονται συντάξεις και επιδόματα και τα ασφαλιστικά ταμεία είναι «μείων»). Οι ΔΕΚΟ θα ιδιωτικοποιήθουν και σκοπός της ιδιωτικοποίησης είναι η εξασφάλιση των 20 δις.  Και ας μην ξεχνάμε τα μέτρα που προσπαθούν να περάσουν στην παιδεία , με βάση τα οποία δεν θα παίρνουμε πτυχία αλλά menu πιστωτικών μονάδων. Το πανεπιστήμιο θα ελέγχεται από επιτροπές στις οποίες θα συμμετέχουν ακόμα και μέλη του ΣΕΒ, οι λέσχες και τα δωρεάν συγγράμματα θα καταργηθούν, θα μπουν δίδακτρα. Στην ουσία θα παίρνουμε διαβατήριο για την ανεργία.

Μετά τις φράσεις «λεφτά υπάρχουν» και «μαζί τα φάγαμε» ένας χρόνος έχει περάσει από τότε που ΠΑΣΟΚ- ΝΔ- ΛΑΟΣ- ΕΕ υπο τις επιταγές του κεφαλαίου οδήγησαν την χώρα και τους εργαζομένους στη βαρβαρότητα του ΔΝΤ και της τρόικας, χριμοποιώντας το χρέος ως μοχλό πίεσης για να περάσουν τα αντιλαϊκά μέτρα και να θησαυρίσει ακόμα περισσότερο το μεγάλο κεφάλαιο, γι αυτό απαιτούμε την διαγραφή του. Ένας χρόνος και προσπαθούν ακόμα να μας πείσουν να σκύψουμε το κεφάλι και να σηκώσουμε στις πλάτες μας τα βάρη της δικής τους κρίσης στο όνομα της εθνικής ενότητας και σωτηρίας. Η μόνη όμως ενότητα είναι η ταξική, η ενότητα στην βάση των αναγκών μας. Για την υπεράσπιση των αναγκών μας λοιπόν συμμετέχουν στους συλλογικούς φορείς, τους φοιτητικούς συλλόγους, τα σωματεία, και τις διαδικασίες αυτών όπως οι Γενικές συνελεύσεις και με αγώνα οργανωμένο από τα κάτω και σε οριζόντιο συντονισμό διεκδικούμε τον πλούτο που παράγουμε. Δε θα επιτρέψουμε τη ληστρική εκμετάλλευση του.  Με ένα κίνημα ανατροπής βασισμένο στις σύχρονες ανάγκες μας.

Οι εκλογές είναι σαν τις τράπεζες σπέρματος
οι μαλακίες πληρώνονται

Τις φοιτητικές εκλογές τις αντιμετωπίζουμε ως αναγκαίο κακό, και για να επεξηγήσουμε, δεν θα στρουθοκαμηλίσουμε μπροστά στην κάλπη, δεν θα κλείσουμε τα μάτια μας και οι εκλογές θα εξαφανιστούν και δεν θα επηρεάζουν την φοιτητική μας καθημερινότητα, αλλά θα συμμετέχουμε θέτοντας όμως πρώτα την δική μας λογική. Και η λογική μας συνοψίζεται στο τρίπτυχο ΕΝΤΟΣ, ΕΚΤΟΣ και ΕΝΑΝΤΙΑ.

ΕΝΤΟΣ
Συμμετέχουμε στις φοιτητικές εκλογές διότι αναγνωρίζουμε ότι μη συμμετέχοντας δεν θα πάψουν μαγικά να επηρρεάζουν την καθημερινότητα μας. Αναγνωρίζουμε ότι είναι μια ακόμα πολιτική μάχη που πρέπει να δοθεί, διότι το αποτέλεσμα των εκλογών(αν και δεν είναι απαραίτητα αντιπροσωπευτικό) δίνει απαντήσεις. Επίσης μέσω των εκλογών καθορίζονται οι εκπρόσωποι των φοιτητών στα γραφειοκρατικά και μη αμεσοδημοκρατικά όργανα του συλλόγου(ΔΣ) και σε όργανα συνδιοίκησης(τμήματα, σύγκλητοι) που είναι υπεύθυνα για την λήψη αποφάσεων τόσο διοικητικών όσο και πολιτικών. Θεωρούμε ότι οι ριζοσπαστικές αντιλήψεις οφείλουν να συμμετέχουν σε τέτοια όργανα όχι με όρους συνδιαλλαγής(ο λύκος και το πρόβατο δεν μπορούν να κάτσουν στο ίδιο τραπέζι) αλλά για να τα ελέγχουν και να τα περιστέλλουν.

ΕΚΤΟΣ
Θέτουμε τους εαυτούς μας εκτός των εκλογών διότι δεν κυνηγάμε τις θεσούλες που εξασφαλίζουν οι εκλογές. Είμαστε ενάντια σε λογικές αντιπροσώπευσης και γιατί προφανώς η εκλογική «επιτυχία» αντιλήψεων σαν τη δική μας χωρίς ωστόσο να γίνονται γενικές συνελεύσεις που θα μάζονται κόντρα στην κυρίαρχη πολιτική δεν έχει κανένα αντίκρισμα. Αντίθετα με τις παρατάξεις, δεν θεωρούμε ότι μια ενισχυμένη εκλογικά ΕΑΑΚ είναι ικανή να αλλάξει την πραγματικότητα στους συλλόγους και στην κοινωνία και γι’ αυτό δεν μας ικανοποιούν ούτε επιδιώκουμε εκλογές κάλπης με φιλικές ψήφους. Αντίθετα επιδιώκουμε πολιτικές εκλογές με πολιτική συνείδηση και αγωνιστική συμμέτοχη. Γι’ αυτό και η στήριξη στις εκλογές συνεπάγεται πολιτική σύμπλευση και συμμετοχή στις δράσεις.

ΕΝΑΝΤΙΑ
Είμαστε ενάντια στην λογική των εκλογών και της ανάθεσης– αντιπροσώπευσης επειδή στην ουσία παλεύουμε για τη μαζικοποίηση των γενικών συνελεύσεων, των μόνων ζωντανών διαδικασιών των φοιτητικών συλλόγων προσπαθώντας το κίνημα να υιοθετήσει ριζοσπατικές λογικές, λογικές αμεσοδημοκρατίας, συμμετοχής και συνδιαμόρφωσης. Οι μοναδικοί υπεύθυνοι για την οργάνωση των αγώνων είναι οι ίδιοι οι φοιτητές μέσα από τις γενικές συνελεύσεις, τις συντονιστικές επιτροπές και το συντονιστικό γενικών συνελεύσεων.

ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
ΘΑ ΗΤΑΝ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ

Και μιας και μιλαμε για τις εκλογές, ας αναφερθούμε στις υπόλοιπες λογικές που αντιπροσωπεύουν οι παρατάξεις της σχολής μας.

Είναι σημαντικό να γίνει αντιληπτό ότι :
α.  Η ΠΑΣΠ και η ΔΑΠ εκπροσωπούν την ίδια πολιτική, παλεύουν για τα ίδια πράγματα. Στόχος τους είναι η προώθηση των συμφερόντων του κεφαλαίου όσο πιο αναίμακτα γίνεται. Και οι δύο συμφωνούν με το νόμο-πλαίσιο, στηρίζουν τα αντιλαικά και αντεργατικά μέτρα, συμφωνούν με το διάλογο με την κυβέρνηση για το ξεπούλημα των δικαιωμάτων και των κεκτημένων μας. Η ΔΑΠ με τους τραμπουκισμούς και την ‹μαγκία›, η ΠΑΣΠ με το ‹και καλά› αριστερό προσωπείο της. Και οι δύο με τα πάρτυ τα κεράσματα, τα ψέματα, το γλύψιμο .
β.  20 χρόνια τώρα η ΔΑΠ και η ΠΑΣΠ παίρνουν πανελλαδικά περίπου το 80% των ψήφων των φοιτητών. 20 χρόνια τώρα τίποτα μέσα στα πανεπιστήμια δεν έχει πάει προς το καλύτερο, κανένα δικαίωμα δεν έχει κερδιθεί με την συμβολή τους. Απεναντίας ό,τι έχουμε κερδίσει- απ το πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο- το έχουμε κερδίσει μόνο με τους αγώνες. Απ το ζήτημα της διπλής εξεταστικής μέχρι το ζήτημα της ανατροπής των μέτρων.

ΔΑΠ: Όταν μιλάμε για την παράταξη της ΝΔ, μιλάμε για ότι πιο αντιδραστικό υπάρχει στα πανεπιστήμια. Πάντα έτοιμη να υπερασπιστεί την πολιτική του κεφαλαίου σε βάρος των φοιτητών. Δεν έλειπε απο κανέναν «διάλογο» καμίας κυβέρνησης. Προτείνει ιδιωτικά πανεπιστήμια, κατάργηση του ασύλου, αξιολόγηση των πανεπιστημίων με τους κανόνες της αγοράς, έρευνα χρηματοδοτούμενη απο τις επιχειρήσεις και προς όφελός τους, γενικά επιχειρήσεις μέσα στα πανεπιστήμια και πανεπιστήμια επιχειρήσεις. Ότι δηλαδή προτείνουν ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ-ΕΕ υπο τις επιταγές του κεφαλαίου. Λειτουργεί σαν τάγμα ασφαλείας τραμπουκίζοντας και δέρνοντας αγωνιστές(πρόσφατο είναι το παράδειγμα στο σύλλογο πολιτικών επιστημών), σπάζοντας καταλήψεις σχολών σε μια προσπάθεια να «πνήξει» όλους τους φοιτητές. Πρεσβεύει την κυρίαρχη ιδεολογία του «μακρυά απ’τον κώλο μου κι όπου θέλει ας μπεί». Έχει πολύ συγκεκριμένη άποψη για την πολιτική. Κερνάει μπουκάλια και καφέδες για να πλησιάσει κόσμο, πλασάρει τον ατομικισμό σαν τρόπο ζωής και δράσης. Συμβάλλεί όσο περισσότερο μπορεί στην αποπολιτικοποίηση των ανθρώπων. Στόχος της με λίγα λόγια είναι ο αποπροσανατολισμός των φοιτητών ώστε να μπεί φραγμός σε κάθε κινηματική διαδικασία που παλεύει για ένα καλύτερο πανεπιστήμιο, ένα καλύτερο εργασιακό μέλλον, μια καλύτερη κοινωνία.

ΠΑΣΠ: Η παράταξη του ΠΑΣΟΚ στα πανεπιστήμια, όσο κι αν προσπαθεί να μας πείσει για το αντίθετο (ειδικά για το ότι έχουν έστω και την παραμικρή σχέση με την Αριστερά). Πρέπει να γίνει ξεκάθαρο πως στήριξη στην ΠΑΣΠ σημαίνει στήριξη στην πολιτική του μνημονίου, στο ΔΝΤ, στην ΕΕ. Σημαίνει στήριξη στην ανεργία, στην κατάργηση μισθών και συντάξεων, στήριξη στο μαύρο μελλον που μας ετοιμάζουν. Στήριξη στην ΠΑΣΠ σημαίνει στήριξη στον νέο νόμο-πλαίσιο της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ το οποιό συνεχίζει το έργο της ΝΔ στο δρόμο της κατάργησης της Δημόσιας και Δωρεάν Παιδείας. Όποιος στηρίξει την ΠΑΣΠ  έχει βάλει την υπογραφή του στην καταδίκη νεολαίας και εργαζομένων, και δίνει το πράσινο φώς στη συνέχιση της πολιτικής που γκρεμίζει τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις του λαϊκού κινήματος που έχουν κερδηθεί με αγώνες και αίμα όλα αυτά τα χρόνια.

ΠΚΣ: Η ΠΚΣ ή ΚΝΕ ή ΜΑΣ είναι ακριβώς αυτό που λέμε »αριστερά της διαμαρτυρίας και της ηττοπάθειας». Μέσα στην εποχή της κρίσης, όπου τα συλλογικά όργανα και οι διαδικασίες χτυπιούνται από το σύστημα για να καμφθεί ο αγώνας, η ΠΚΣ έχει επιλέξει να συμβάλλει στη συκοφάντηση και διάλυση τους. Η απουσία της απ όλες τις γενικές συνελεύσεις (με το πρόσχημα ότι είναι εκφυλισμένες) και οι προσπάθειες που κάνει να στήσει συνελεύσεις της επιτροπής αγώνα (να μια ονομασία που ξεχάσαμε πριν) αντιπαραθετικά με τις συνελεύσεις του συλλόγου αποδεικνύουν τα λεγόμενα μας. Και όλα αυτά είναι αποτέλεσμα της δογματικής τους πεποίθησης ότι οι αγώνες να μπορούν να νικήσουν μόνο όταν οδηγούν σε αλλαγή των εκλογικών συσχετισμών προς όφελος της ΠΚΣ (βλέπε «ισχυρό ΚΚΕ ισχυρός ο λαός»).

ΑΡΕΝ: Τα παιδιά έχουν χάσει το δρόμο τους για τα καλά. Κοιτάν απλά το πως θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Πατάνε σε δύο βάρκες και ως συνήθως όποιος το κάνει αυτό στο τέλος πέφτει μέσα στο νερό. Απο τη μιά προσπαθούν να πείσουν για την ανάγκη του αγώνα και της ανατροπής, αλλά τελικά καταλήγουν να προτείνουν μια «προοδευτική», «φιλεργατική» κυβέρνηση. Δε λένε τίποτα για την Ε.Ε.(πόσο μάλλον για έξοδο απο αυτή) την ίδια στιγμή μάλιστα που η τελευταία προωθεί με τον πιο συγκλονιστικό τρόπο τα συμφέροντα του κεφαλαίου και των επιχειρήσεων, την ίδια στιγμή που καλεί τις κυβερνήσεις να συμμετάσχουν στο σύμφωνο του ευρώ, το οποίο θα καταδικάσει τον κόσμο της εργασίας σε πολυετή λιτότητα και οικονομική- κοινωνική εξαθλίωση. Εκπροσωπεί μια αντίληψη για το κίνημα που όχι μόνο δεν είναι προωθητική γι’αυτό αλλά ίσα- ίσα είναι και επικίνδυνη μιας και εγκλωβίζει τον κόσμο σε διαχειριστικές λογικές και σε λύσεις απο τα παλιά, αρωγής στην κυρίαρχη πολιτική.

ΣΣΠ: Είναι ο μόνος πολιτικός χώρος στην αντικαπιταλιστική αριστερά, όπου συνεχίζει να στηρίζει την ξεπουλημένη γραφειοκρατική ΓΣΕΕ, παρά την προδοτική της στάση προς τον κόσμο της εργασίας, τις κρυφές συναρτήσεις με την τρόικα και τις ανακοινώσεις του στυλ ‹‹το μνημόνιο είναι μονόδρομος››. Από την άλλη στο φοιτητικό κίνημα, θέλει ΕΦΕΕ, το ξεπερασμένο όργανο που το μόνο που μπορεί μα κάνει είναι να παίξει το ρόλο του επίσημου συνομιλητή με την κυβέρνηση για το ξεπούλημα των δικαιωμάτων και κατακτήσεων μας. Ο ρόλος της μέσα στο φάσμα της αριστεράς αλλά και στο πεδίο του κινήματος είναι διασπαστικός, καθώς στην πρώτη περίπτωση αρνείται την ένωση της αριστεράς με βάση το πολιτικό περιεχόμενο (επιμένοντας στο μοντέλο οργάνωση- παράταξη- τσιφλίκι) και στην 2η περίπτωση έχει φτάσει στο σημείο να φτίαξει ‹‹κομματικό›› σωματείο, διασπώντας τα εννιαία συμφέροντα των εργαζόμενων στον συγκεκριμένο κλάδο απλά και μόνο για να το ελέγχει.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ: Ως παράταξη αποθεώνουν την αντίσταση, θέλουν το κίνημα να βρίσκεται σε θέση τερματοφύλακα- μόνο να αποκρούει τις επιθέσεις της κυβέρνησης- χωρίς να προσπαθεί να απαντήσει στην υπάρχουσα κατάσταση με κριτήρια τις ανάγκες μας. Αν είχε υιοθετηθεί η λογική τους σε κινήματα του παρελθόντος, ούτε  συμβάσεις εργασίας, ουτε  8ωρο θα είχε κερδηθεί ούτε οι συλλογικοί αγωνας θα ήταν νικηφόροι δίοτι πολύ απλά δεν θα είχαν θετικά προτάγματα και αιτήματα αλλά θα έμεναν στην στέγνη άμυνα. Παράλληλα αρνούνται πεισματικά να αντιληφτούν την αλληλοδιαπλοκή της κεντρικής πολιτικής σκηνής με τα άμεσα καθημερινά προβλήματα της σχολής. Υπό αυτή την έννοια είναι ανίκανοι να υπερασπιστούν τα φοιτητικά προβλήματα μιας και δεν μπορούν να βρουν τη ρίζα του προβλήματος.

Λευκό- Άκυρο -Αποχή: Ουσιαστικά είναι μια «εκλογική» αντίληψη  αφού δίνει λευκή επιταγή στα κοράκια του κοινοβουλευτισμού. Θα πρέπει να διασφαλιστεί ότι σε αυτές τις φοιτητικές εκλογές θα υπάρχει η μαχητική συμμετοχή του συνόλου του φοιτητικού κόσμου. Η επιλογή του άκυρου και της αποχής σημαίνει ότι η νεολαία υιοθετεί το «δεν γίνεται αλλιώς» του Παπανδρέου, ότι σκύβει το κεφάλι και υποχωρεί. Είναι επιλογή που σε καμία περίπτωση δεν εκδηλώνει τις τάσεις αμφισβήτησης που υπάρχουν στην νεολαία. Ίσα-ίσα στέλνει μήνυμα στα κυβερνητικά επιτελεία αδιαφορίας και συναίνεσης της νεολαίας στον κυκεώνα των μέτρων που μας ετοιμάζουν ενώ ανακουφίζει ΠΑΣΠ και ΔΑΠ αφού δεν τις καταγγέλλει και δεν τις περιθωριοποιεί όπως πρέπει. Όπως άλλωστε αποδεικνύει και η πολιτική του κεφαλαίου, κανένα πρόβλημα δεν έχουν με την αδιαφορία και την απαξίωση γενικά της πολιτικής. Αυτό που τους πονά είναι η ενεργή παρέμβαση του λαού στα κοινωνικά γεγονότα! Άλλωστε, αν το Άκυρο-Αποχή μπορούσαν να αλλάξουν τα πράγματα, θα ήταν παράνομα.

Στις 18 Μάη, λοιπόν, δεν πάμε για να αποδείξουμε πόσο καλοί είμαστε στις κοινωνικές σχέσεις και στο αλισβερίσι ψήφων. Πάμε για να εκφράσουμε το διακριτό ριζοσπαστικό πολιτικό δυναμικό που υπάρχει στη σχολή μας και εκφράζεται μέσω των συλλογικών πρακτικών και κινητοποιήσεων. Πάμε  για να καταδικάσουμε ουσιαστικά και μαχητικά την ανελέητη επίθεση ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΕΕ και ΔΝΤ από τη μεριά της νεολαίας. Στήριξη αυτής της λογικής,  δεν είναι μια ψήφος στείρας καταγγελίας αλλά ρήξης με τις λογικές του καπιταλιστικά «εφικτού», που προβάλει το ρεαλισμό των κοινωνικών αγώνων.  Σημαίνει στήριξη της δυνατότητας να οργανώνονται μεγάλα κινήματα και νικηφόροι αγώνες. Δεν πρεσβεύουμε άλλη μια αριστερή λογική που κάθεται στην γωνιά της και απαγγέλει ξύλινους λόγους, αλλά ως σχήμα θέλουμε να βάλουμε στην κεφαλή των αγώνων την ανατρεπτική νεολαία ως το παράγοντα εκείνο που μπορεί να αλλάξει την θλιβερή κοινωνική κατάσταση.

Κατεβάστε το κείμενο σε pdf μορφή απο εδώ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: