Αριστερή Ριζοσπαστική Ενότητα Φυσικού-Ε.Α.Α.Κ.

Μένος Ενάντια στο Μηχανισμό

  • Φοιτητικές Εκλογές 2013

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Η αφίσα της Α.Ρ.Ε.Φ.

  • Kατηγορίες

  • Μαρτίου 2017
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Μάι.    
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728293031  
  • Αρχείο

  • Επικοινωνία

    Eπικοινωνήστε με το σχήμα είτε στο τραπεζάκι στη σχολή είτε στο rfeaak@gmail.com
  • Στατιστικά

    • 60,714 hits

Posted by arefeaak στο Μαΐου 16, 2016

18 ΜΑΗ ΔΕΝ ΑΠΕΧΟΥΜΕ

ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΜΗΝΥΜΑ ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ ΚΑΙ ΑΠΕΙΘΑΡΧΙΑΣ

ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΑ ΟΧΙ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ

Posted in Uncategorized | Leave a Comment »

Posted by arefeaak στο Μαΐου 16, 2016

Εκλογικό κείμενο της ΕΑΑΚ

Κάλεσμα προς τις δυνάμεις της ΑΡΕΝ και του ΑΡΔΙΝ

Η νεολαία και οι εργαζόμενοι δέχονται διεθνώς την πιο σκληρή επίθεση από  το στρατόπεδο του κεφαλαίου, η οποία στην Ελλάδα έχει πάρει τα τελευταία χρόνια τη μορφή των μνημονίων και των αντεργατικών πολιτικών. Την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές οι ζωές μιας ολόκληρης γενιάς βρίσκονται υπό διαπραγμάτευση, στο φόντο της αδυναμίας υπέρβασης της βαθιάς δομικής καπιταλιστικής κρίσης. Τα όνειρά μας, οι προσδοκίες μας για ζωή, εργασία, τίθενται σε ένα τραπέζι διαπραγμάτευσης μεταξύ της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, της ΕΕ και του ΔΝΤ, προκειμένου αυτοί να αποφασίσουν ποιοι έχουν δικαίωμα σε αυτά και ποιοι όχι.

Η καπιταλιστική κρίση έχει δημιουργήσει  δύο επιλογές στην κοινωνία: ή την συνέχιση της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης που θα τσακίσει τα δικαιώματα των εργαζομένων και της πληττόμενης νεολαίας ή αυτοί να καταφέρουν να ανατρέψουν την βάρβαρη αυτή αστική επίθεση. Αν έδειξε κάτι η προδοσία του μαζικού λαϊκού ΟΧΙ και η συνθηκολόγηση του καλοκαιριού είναι ότι οι ασκούμενες πολιτικές εντός του πλαισίου των μνημονίων και των κατευθύνσεων της ΕΕ οδηγούν στην όλο και μεγαλύτερη αφαίμαξη του εργαζόμενου λαού και της νέας γενιάς, καθώς και ότι δεν υπάρχει λύση για τους εργαζόμενους και την νεολαία χωρίς ρήξη με το σύστημα και τους μηχανισμούς του.

Μέσα από την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ αποδείχθηκε ότι οι θολές αντινεοφιλελεύθερες- αντιμνημονιακές πολιτικές επιλογές, ο κυβερνητισμός, η απουσία ρήξης με το εγχώριο αστικό κράτος και τους μηχανισμούς του αλλά και τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς, η λογική ούτε ρήξη ούτε υποταγή οδήγησε στο τσάκισμα των εργαζομένων και της νεολαίας, μέσα από την υπογραφή του 3ου μνημονίου.  .Στο φόντο της ήττας του project ΣΥΡΙΖΑ, αναδεικνύονται οι δυνατότητες αλλά και η αναγκαιότητα για την οργάνωση του λαού και της νεολαίας για έναν άλλο δρόμο χωρίς μνημόνια, χρέος, ευρώ, ΕΕ.Τη στιγμή μάλιστα που η κυβέρνηση, από κοινού με την ΕΕ προχωρούν σε όλο και πιο σκληρά μέτρα, με το πακέτο μέτρων των 5,4 δισ να αγγίζει εν τέλει τα 9 δις μέχρι το 2018, την ίδια στιγμή που υλοποιεί μια πολιτική ενάντια στους πρόσφυγες και προχωρά περεταίρω την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

Το μέτωπο του ασφαλιστικού αποτελεί από τα πιο καυτά σημεία της διαπραγμάτευσης και συνάμα ένα ζήτημα που αφορά με άμεσο τρόπο την νέα γενιά. Ειδικά μετά την γνωστοποίηση της τελικής μορφής του είναι σαφές ότι μιλάμε για μια βαθιά αντιδραστική μεταρρύθμιση που δεν εμπεριέχει μόνο ονομαστικές μειώσεις συντάξεων, αλλά και συντριπτική αύξηση εισφορών,η οποία έρχεται σε μια σειρά επαγγελματικών κλάδων, που σε συνδυασμό με τα υψηλά ποσοστά ανεργίας στη νεολαία έχει ως αποτέλεσμα τον αποκλεισμό μεγάλου αριθμού αποφοίτων από το αντίστοιχο επάγγελμα, ειδικά αυτών που έχουν χαμηλό έως και μηδενικό εισόδημα.

Το νέο ασφαλιστικό έρχεται να αλλάξει τους όρους ζωής και εργασίας της σύγχρονης νεολαίας, ενισχύοντας την προοπτική της ελαστικής – μαύρης εργασίας, της ανεργίας, των 5μηνων και των voucher, που στέλνει πολλούς νέους στη μετανάστευση. Αναγνωρίζουμε ότι η νεολαία δεν έχει στοιχηθεί γύρω από αυτόν τον αγώνα με τον τρόπο και την μαζικότητα που αντιστοιχεί στην επίθεση που δεχόμαστε, και άρα είναι στοίχημα το πώς θα καταφέρουμε το επόμενο διάστημα να αντιστρέψουμε αυτήν την εικόνα σε μια συγκυρία που το ασφαλιστικό κατατίθεται προς ψήφιση στη Βουλή, ενώ οι μεγάλες απεργίες και κινητοποιήσεις που ξεπήδησαν φαίνεται να αποκλιμακώνονται.

Παρά την κάμψη που παρατηρείται στις κινητοποιήσεις ενάντια στο νομοσχέδιο, με μεγάλες ευθύνες των υποταγμένων συνδικαλιστικών γραφειοκρατιών των ΓΣEΕ-ΑΔΕΔΥ καθώς και της στάσης αποκλιμάκωσης και αναδίπλωσης του ΠΑΜΕ, αλλά και της ηγεμονίας της λογικής που εκφράζει συμφέροντα των πιο προνομιούχων κομματιών σε επιμέρους κλάδους που έβγαλαν κινητοποιήσεις (βλ. ΔΣΑ,ΤΕΕ) μιλάμε για έναν αγώνα που πρέπει να ιεραρχηθεί και για την σημασία του αυτή καθ’ αυτή ως επίθεση στα δικαιώματα του κόσμου της εργασίας άμεσα, αλλά και ως προς την κρισιμότητα του για να περάσει η κυβέρνηση το τεστ αξιολόγησης και επομένως για την εφαρμογή του 3ου μνημονίου. Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι για να οργανώσουμε έναν αγώνα για την ανατροπή της επίθεσης χρειάζεται ένα άλλο σχέδιο στο εργατικό κίνημα.

ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ

Ωστόσο, δεν είναι μόνο οι δικές μας ζωές που βρίσκονται υπό διαπραγμάτευση αυτή τη στιγμή. Οι ζωές χιλιάδων προσφύγων που ξεριζώνονται από τον τόπο τους, λόγω της εμπόλεμης κατάστασης στην Συρία και των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων εκεί, τίθενται καθημερινά υπό αμφισβήτηση λόγω των πολιτικών μιας Ευρώπης – Φρούριο που υλοποιεί ρατσιστικές και δολοφονικές για τους πρόσφυγες κατευθύνσεις. Η συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας, οι επαναπροωθήσεις των προσφύγων, οι φράχτες και τα κλειστά σύνορα, οι κλειστές στρατοκρατούμενες δομές μετρούν ήδη θανάτους και βάφουν τα χέρια των υπευθύνων, της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, με το αίμα των προσφύγων. Σε αυτές τις συνθήκες, η πολιτική καταδίκη των υπευθύνων, η πολιτική διεκδίκηση αιτημάτων που καλύπτουν τις ανάγκες των προσφύγων σε διαμονή και διέλευση, καθώς και η διάχυση της αλληλεγγύης ως κοινωνικής πρακτικής είναι άμεσοι στόχοι της περιόδου στα πλαίσια ενός μαζικού αντιιμπεριαλιστικού, αντιπολεμικού κινήματος. Με κοινό αγώνα ντόπιων και μεταναστών, με τα συμφέροντα των πληττόμενων μπροστά για ζωή και ελευθερία.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ

Όσον αφορά την εκπαίδευση και το πανεπιστήμιο η κυβέρνηση και μέσα από τον ψευδεπίγραφο και προδιαγεγραμμένο εθνικό διάλογο για την Παιδεία επεξεργάζεται το  νόμο Φίλη που θα υλοποιήσει τις κατευθύνσεις του 3ου μνημονίου και της εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ με στόχο την εναρμόνιση του πανεπιστημίου με το εργασιακό τοπίο της ανεργίας, της ελαστικής και κακοπληρωμένης εργασίας αλλά και της μετανάστευσης, αλλά και την ευθυγράμμιση της εκπαίδευσης με τις αναδιαρθρώσεις στην παραγωγή και την ανάγκη εύρεσης νέου πεδίου κερδοφορίας.

Η παραπάνω κατεύθυνση υλοποιείται μέσα στα πλαίσια ενός οριζόντιου καθεστώτος υποχρηματοδότησης, μέσω της αναδιάρθρωσης των προγραμμάτων σπουδών και της αποστοίχισης επαγγελματικών δικαιωμάτων από τους τίτλους σπουδών, της μετακύλισης του κόστους σπουδών στις πλάτες των φοιτητών και της συνολικής αναδιάταξης του χάρτη της εκπαίδευσης με λουκέτα σε ΑΕΙ και ιδιαίτερα σε ΤΕΙ, αλλά και μέσω της αναβάθμισης του ρόλου της έρευνας και της ώσμωσης του πανεπιστημίου με τις επιχειρήσεις.  Απέναντι σ’ αυτή την κατάσταση είναι αναγκαία η ανασυγκρότηση των φοιτητικών συλλόγων και του φοιτητικού κινήματος στη βάση των Γενικών τους Συνελεύσεων, προκειμένου αφενός να παλέψουν την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση ενώ αφετέρου να παλέψουν για τα δικαιώματα τους σε παιδεία-εργασία-κοινωνική ασφάλιση ψηλαφίζοντας μια θετική προοπτική για την γενιά μας.

Σε αυτό το πολιτικό πλαίσιο διεξάγονται φέτος οι φοιτητικές εκλογές.

Οι φοιτητικές εκλογές είναι κάθε χρόνο μια σφυγμομέτρηση για την πολιτική θέση της νεολαίας. Αποτυπώνουν αν η νεολαία βρίσκεται σε θέσεις μάχης στον αγώνα για την επιβολή των αναγκών της ή εάν ενισχύονται οι τάσεις υποταγής στα κυρίαρχα σχέδια. Στις φοιτητικές εκλογές αντιπαρατίθενται οι συνολικές πολιτικές λογικές για το φοιτητικό κίνημα και είναι στοίχημα η νεολαία μέσα από αυτές να στέλνει μήνυμα αγώνα και μαχητικής στράτευσης σε ένα σχέδιο ανασυγκρότησης των συλλόγων και πάλης για την ανατροπή της επίθεσης.  Η στήριξη αυτή των δυνάμεων μας αλλά και ευρύτερων κομματιών του συλλόγου, οφείλουν να μετασχηματιστούν στην στράτευση σε ένα φοιτητικό κίνημα, που συμπορευόμενο με το εργατικό-λαϊκό κίνημα, θα ανατρέψει την αστική πολιτική μέσα και έξω από το πανεπιστήμιο

Ενόψει των φοιτητικών εκλογών πρέπει να δούμε ποιες είναι οι πολιτικές και τα ρεύματα που αυτές εκφράζουν. Περισσότερο από κάθε άλλη φορά πρέπει να τσακιστούν οι δυνάμεις της ΔΑΠ (που είναι πόλος συσπείρωσης και ακροδεξιών στοιχείων) και της ΠΑΣΠ, που ως εκφραστές της αστικής πολιτικής μέσα στο πανεπιστήμιο σέρνουν τη γενιά μας ανάμεσα στην υποταγή στα κυβερνητικά σχέδια και τη συνδιαλλαγή (σύνδεση που πανεπιστημίου με τις ανάγκες της αγοράς, και συνδιαλλαγή με τους καθηγητές), αλλά και υπονομεύουν και μπλοκάρουν κάθε φοιτητική διεκδίκηση.

Μαζί με αυτούς πρέπει να περιθωριοποιούνται κάθε λογής ανεξάρτητο κατέβασμα που έρχεται να συμπληρώσει το κενό πολιτικής εκπροσώπησης αντιδραστικών ρευμάτων στο εσωτερικό των φοιτητικών συλλόγων, που με τον πιο κυνικό και κανιβαλικό τρόπο προτείνουν ως λύση τον ατομικό δρόμο της αλληλοεξόντωσης των φοιτητών. Το BLOCO από την άλλη φιλοδοξεί να αποτελέσει την νέα κυβερνητική παράταξη μέσα στα πανεπιστήμια φορέα σταθερότητας και συνδιαλλαγής εντός των σχολών.

Οι δυνάμεις της ΠΚΣ/ΚΝΕ/ΜΑΣ παρά τον βερμπαλισμό έχουν ως βασικό χαρακτηριστικό τον διαχωρισμό οικονομικού και πολιτικού αγώνα. Δεν πιστεύουν στην δυνατότητα να πετυχαίνουμε νίκες στο σήμερα και γι’ αυτό έχουν στάση απομονωτισμού, περιχαράκωσης και λογικής αυτόκεντρης ανάπτυξης (όπως αποτυπώθηκε στην προδοτική στάση στο δημοψήφισμα) και καταλήγουν να υπονομεύουν την δυνατότητα ανάπτυξης κοινωνικών αγώνων και την κοινή δράση μαχόμενων δυνάμεων για την ανατροπή της αστικής πολιτικής.

Η αποχή, είτε εκφράζει καθαρά αντιδραστικά χαρακτηριστικά είτε εκφράζει την αδυναμία των συλλόγων να εγκολπώσου αγωνιστικό δυναμικό, και αντικειμενικά καταλήγει να συμβάλει στην αποσυγκρότηση των συλλόγων και στην ενίσχυση των καθεστωτικών δυνάμεων.

Οι ζωές μας δεν χωρούν σε καμία διαπραγμάτευση! Κανένας μόνος του απέναντι στην επίθεση της κυβέρνησης στα δικαιώματά μας! Κανένα μνημόνιο σε παιδεία, εργασία, ασφάλιση! Οφείλουμε να πιάσουμε το νήμα της χαμένης προοπτικής της γενιάς μας, να τονίσουμε ότι μόνο όλοι μαζί και μόνο με αγώνα μπορούμε αυτή τη στιγμή να βγούμε από την απογοήτευση, να συναντήσουμε τις προσδοκίες μας για ζωή, φοίτηση και εργασία με αξιοπρέπεια. Στις μάχες της γενιάς μας δεν απέχουμε. Με τους αγώνες μια άλλης Αριστεράς μετωπικής, ριζοσπαστικής, αντικαπιταλιστικής για ζωή στο μπόι των ονείρων μας.

Αναγνωρίζουμε ότι το παραπάνω πολιτικό στίγμα πρέπει να εκφραστεί και στις μάχες στα μέτωπα της συγκυρίας, που πρέπει να δοθούν με την μέγιστη δυνατή κοινωνική και πολιτική συσπείρωση. Χρειάζεται, παράλληλα, μετωπική κινηματική και πολιτική συνεργασία όλων των δυνάμεων που μπορούν να εξυπηρετήσουν την αναγκαία πολιτική κατεύθυνση για την έκφραση ενός αριστερού ριζοσπαστικού ρεύματος αμφισβήτησης και αγώνα μέσα στην νεολαία.  Τα σχήματα της ΕΑΑΚ είχαν απευθύνει πρόταση μετωπικής, πολιτικής και κινηματικής συνεργασίας σε δυνάμεις που μπορούν να εξυπηρετούν την παραπάνω αναγκαία πολιτική κατεύθυνση για την έκφραση ενός ανατρεπτικού, ριζοσπαστικού ρεύματος αμφισβήτησης και αγώνα μέσα στις σχολές και την αναζωπύρωση του φοιτητικού κινήματος.

Η ΕΑΑΚ κάνει πρόταση πολιτικής συνεργασίας, η οποία θα πάρει και τη μορφή εκλογικής συνεργασίας ενιαία και πανελλαδικά στους φοιτητικούς συλλόγους όπου υπάρχει συμφωνία στα παρακάτω. Δηλαδή:

-για την δομική κρίση του καπιταλισμού και την παραδοχή ότι δεν υπάρχει λύση για την νεολαία και τους εργαζόμενους χωρίς ρήξη με το σύστημα και τους μηχανισμούς του.

-για την ήττα της πολιτικής στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ και τις δυνατότητες για συνολική ρήξη με ΕΕ-ευρώ-χρέος-μνημόνια

-για την πάλη, μέσα από και για ένα φοιτητικό κίνημα, συμπορευόμενο με το εργατικό και ευρύτερο λαϊκό κίνημα, για την απελευθέρωση από τα δεσμά ΕΕ-χρέους μνημονίων και για την ανατροπή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και κάθε κυβέρνησης που υλοποιεί αστική πολιτική.

-για τον χαρακτήρα της επίθεσης στο πανεπιστήμιο όπως περιεγράφηκε παραπάνω και την συγκρότηση ενός φοιτητικού κινήματος με το αναγκαίο πολιτικό περιεχόμενο, αντισυνδιαχειριστικό, κόντρα σε κάθε διάλογο και συνδιαλλάγη με μέλη ΔΕΠ, υπουργείο, κυβέρνηση, που θα μπλοκάρει την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και θα παλεύει την συνολική ανατροπή του ν. Διαμαντοπούλου, της συνθήκης της Μπολόνια και του ΚΕΧΑΕ, προτάσσοντας αιτήματα που θα συγκροτούν αντικειμενικά τον αντίποδα στις επιχειρούμενες αναδιαρθρώσεις και θα δίνουν όραμα στην γενιά μας.

-για την πάλη μαζί με όλα τα σωματεία και τους εργαζόμενους που απεργούν για την ανατροπή και μπλοκάρισμα του ασφαλιστικού περιθωριοποιώντας τις υποταγμένες συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ.

Ως αποκρυστάλλωση της μέχρι τώρα πολιτικής συνεργασίας μεταξύ των σχημάτων της ΕΑΑΚ, της ΑΡΕΝ και του ΑΡΔΙΝ στην βάση της συμφωνίας στο παραπάνω πολιτικό στίγμα και κατεύθυνση και αναγνωρίζοντας τη διαφορετική ταχύτητα και τις ιδιαιτερότητες του κάθε κοινωνικού χώρου, ως ΕΑΑΚ προχωράμε σε εκλογική συνεργασία με τις δυνάμεις αυτές. Η πρόταση πολιτικής συνεργασίας της ΕΑΑΚ θα συνεχίσει να υπάρχει και μετά τις φοιτητικές εκλογές, ενώ είναι συνέχεια της τακτικής μας που εκφράστηκε το προηγούμενο διάστημα, με συγκεκριμένα στοιχεία πολιτικής και κινηματικής συμπόρευσης.Θεωρούμε ότι με έναν τέτοιο τρόπο όπως τον περιγράψαμε παραπάνω μπορούμε να μετρήσουμε βήματα στην ανασυγκρότηση των Συλλόγων και του φοιτητικού κινήματος το επόμενο διάστημα, με πίστη στους αγώνες του σήμερα που μπορούν να νικάνε.

 

        ENIAIA ANΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ

Posted in Uncategorized | Leave a Comment »

Posted by arefeaak στο Μαΐου 16, 2016

ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ…

Στις 18 Μάη διεξάγονται οι φοιτητικές εκλογές μέσα σε μια περίοδο στην οποία η νεολαία δεν βρίσκει έδαφος στο σήμερα. Πρόκειται για την νεολαία που είδε το “ΟΧΙ” που απάντησε στην κυβέρνηση, στην ΕΕ και στα μνημόνια, να μετατρέπεται σε “ΝΑΙ” μέσα σε μια νύχτα. Την νεολαία που βρίσκεται στο κέντρο της αστικής επίθεσης, βλέποντας το παρόν της να καταστρέφεται μέσα στο πανεπιστήμιο λόγω της υποχρηματοδότησης και το εργασιακό της μέλλον να φαντάζει δυσοίωνο, με την ανεργία στο 70%, ελαστικές σχέσεις εργασίας και μετανάστευση. Την νεολαία που βλέπει στο πρόσωπο των προσφύγων και των μεταναστών, ένα παρόμοιο μέλλον πολέμων και εξαθλίωσης. Οι φοιτητικές εκλογές διεξάγονται, λοιπόν, την ίδια στιγμή που η επίθεση του κεφαλαίου γίνεται όλο και πιο έντονη. Γι’ αυτό το λόγο είναι ανάγκη σήμερα η νεολαία να αναδείξει μέσα από την κάλπη των φοιτητικών εκλογών ότι το κοινωνικό ρήγμα είναι ανοιχτό.

ΓΙΑΤΙ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗΝ ΗΤΤΟΠΑΘΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ Σε μια περίοδο που το αστικό στρατόπεδο πιστεύει πως έχει ξεμπλέξει με τη μαχόμενη νεολαία και έχει βάλει στο «πάγο» το φοιτητικό κίνημα, η ανάδειξη ενός μηνύματος αμφισβήτησης και ανυπακοής αποτελεί καθήκον και χρέος της γενιάς μας, με ορίζοντα την κλιμάκωση της πάλης της ενάντια στην σύγχρονη βαρβαρότητα.

ΓΙΑΤΙ ΤΟ 85 % ΤΗΣ ΣΠΟΥΔΑΖΟΥΣΑΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΞΕ ΤΟ «ΟΧΙ» ΣΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ. Δεν αποτελεί παραφωνία ή παρόρμηση, την οποία έχουμε μετανιώσει και απολογούμαστε για αυτήν. Αντίθετα έχει βάθος,  παρελθόν και μέλλον. Η νεολαία, με συνειδητή επιλογή, έσπασε έμπρακτα τα δεσμά της τρομοκρατίας Ε.Ε – Εργοδοτών- ΜΜΕ και αποφάσισε να συγκρουστεί στην πράξη με κάθε έκφανση της αστικής πολιτικής. Το ίδιο ρεύμα είναι ανάγκη να μην αφανιστεί μέσα στα ποσοστά αποχής, να αποτυπωθεί με μαζικούς και δυναμικούς όρους σε κάθε μέτωπο και μάχη που ανοίγεται μπροστά μας.

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΣΑΝ ΔΟΥΛΟΙ ΤΟΥ 21ΟΥ ΑΙΩΝΑ. Ενάντια στο σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα και τις εξευτελιστικές συνθήκες (ασφαλιστικό νομοσχέδιο/ανεργία/ελαστική εργασία), που επιδιώκουν να καθυποτάξουν τη νέα γενιά, η νεολαία έχει υποχρέωση απέναντι στον ίδιο της τον εαυτό να ενισχύσει τον αγώνα της, σε σύμπνοια με το ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα, για δουλειά με πλήρη και εξασφαλισμένα εργασιακά δικαιώματα και κοινωνική ασφάλιση για όλους.

ΓΙΑΤΙ Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΗΣ. Από τις γενικές συνελεύσεις και τις καταλήψεις του Ρεθύμνου, της Πληροφορικής και των Ιωαννίνων έως το Παρίσι, τη Λυών και τη Μπορντώ, όπου νέοι/νέες από κοινού με τους εργαζόμενους εξεγείρονται ενάντια στους αντεργατικούς νόμους κυβέρνησης-Ε.Ε., αποδεικνύεται ότι υπάρχουν μεγάλες δυνατότητες για κινηματικές αντιστάσεις και ξεσπάσματα, που αποσπούν σημαντικές νίκες στο σήμερα για όλα τα πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας.

ΓΙΑΤΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΞΕΝΟΦΟΒΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΘΕΝΑΡΑ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ/ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ. Ακριβώς επειδή αντιλαμβανόμαστε τους πρόσφυγες σαν κομμάτι του ίδιου μας του εαυτού, της γενιάς μας και της τάξης μας, υπό το πρίσμα της ταξικής αλληλεγγύης και της αδελφοσύνης των λαών, στεκόμαστε έμπρακτα πλάι σε κάθε πληττόμενο κομμάτι της κοινωνίας. Άλλωστε γνωρίζουμε ότι με τους πρόσφυγες μας ενώνουν περισσότερα από όσα μας χωρίζουν και εχθρός μας είναι ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος και το σύστημα που τον γεννά. Η νεολαία να πρωτοστατήσει στη συγκρότηση ενός μαζικού και μαχητικού αντιπολεμικού, αντιιμπεριαλιστικού κινήματος από κοινού με τους πρόσφυγες. Για όλους αυτούς τους λόγους στις

18 Μάη ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ-ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ   Α.Ρ.Ε.Φ.-Ε.Α.Α.Κ.

Posted in Uncategorized | Leave a Comment »

Posted by arefeaak στο Μαΐου 16, 2016

ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ŸΑΝΑΤΡΕΠΟΥΜΕ ŸΝΙΚΑΜΕ

Εσύ που βροντοφώναξες“ΟΧΙ” στις καλοκαιρινές πλατείες κόντρα σε θεούς και δαίμονες, που αψήφησες την τρομοκρατία των media, της ΕΕ, των τραπεζών και του ΔΝΤ, που κράτησες τη σημαία ψηλά ακόμα και όταν το περήφανο “ΟΧΙ”του λαού μας στο δημοψήφισμαέγινε μέσα σε μια νύχτα“ΝΑΙ” από την μνημονιακή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

 

Εσύ που δεν πίστεψες ποτέ ότι το τρίτο μνημόνιο είναι μονόδρομος, αλλά πως το δικό μας “there is no alternative” είναιη ρήξημε το ευρώ, την ΕΕ και το χρέος τους, πως η ελπίδα αναπνέει στις καθημερινές μάχες της νεολαίας και του κόσμου της εργασίας για παιδεία – εργασία – κοινωνική ασφάλιση.

Εσύ που σήκωσες κεφάλι στη σχολή απέναντι σε καθηγητές και υπουργεία, που δεν αποδέχτηκες ότι οι αλυσίδεςκαι τα όρια δήλωσης μαθημάτων είναι «για καλό δικό μας», άλλα για αυτούς που θέλουν ένα πανεπιστήμιο για λίγους και εκλεκτούς στην υπηρεσία της αγοράς, που γέμισες τα αμφιθέατρα των Γενικών Συνελεύσεων, τους έβαλες με την πλάτη στον τοίχο και κατάφερες νίκες στο σήμερα.

 

Εσύ που κατέβηκες στο δρόμο από τις πρώτες κιόλας απεργίες στο πλευρό των εργαζομένων γιατί είδες σε αυτούς το κοινό μας συμφέρον απέναντι στη νέα αντιλαϊκή επίθεση, που δεν κοίταξες πώς θα την «βολέψεις» μόνος σου, που συνεχίζεις μέχρι και σήμερα να βάζεις «μπλόκο» στο νέο ασφαλιστικό έκτρωμαπου έρχεται να αποτελειώσει το εργασιακό μας παρόν και μέλλον.

Εσύπου δεν είδες στο πρόσωπο των προσφύγων τον εχθρό, που πάλεψες απέναντι στην καταπίεση και όχι στους καταπιεσμένους,που μάζεψες τρόφιμα και ρούχα, που έπαιξες μπάλα με τα πιτσιρίκια στο λιμάνι του Πειραιά, που φώναξες στις πορείες για να σταματήσει ο πόλεμος,να πληρώσουν τα κράτη και οι κυβερνήσεις που τον ξεκίνησαν, να πέσουν οι φράχτες και να ανοίξουν τα σύνορα για να γεμίσει ο κόσμος ζωή, όχι φασισμό.

 

Στις 18 Μάη φωνάζουμε μαζί πώς δε θα γίνουμε η χαμένη γενιά για το σύστημά τους. Απέναντι στη νέα «εθνική συνεννόηση» του κοινοβουλίου, σηκώνουμε κεφάλι! Να το ακούσουν καλά πως στα πανεπιστήμια τον λόγο τον έχουμε εμείς!

 

Για δημόσια και δωρεάν παιδεία χωρίς ταξικούς φραγμούς,  για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους,για έναν άλλο δρόμο χωρίς μνημόνια, χρέος, ΕΕ, φασισμό.

 

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ|ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ|

 

Α.Ρ.Ε.Φ.-Ε.Α.Α.Κ

Posted in Uncategorized | Leave a Comment »

Posted by arefeaak στο Μαΐου 16, 2016

ΣΤΙΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΔΕΝ ΑΠΕΧΟΥΜΕ!

ΓΙΑΤΙ:

  • Δε θέλουμε να αφήσουμε άλλους να αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς.
  • Μειωμένη συμμετοχή στις εκλογές σημαίνει και μειωμένη απαρτία στις συνελεύσεις, άρα μεγαλύτερος εκφυλισμός στη λειτουργία του συλλόγου, χωρίς εξασφάλιση ενός σχετικού δημοκρατικού ελέγχου.
  • Γιατί δε θέλουμε να πανηγυρίσουν η κυβέρνηση και τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια, λέγοντας ότι οι φοιτητές ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΝ για τους φοιτητικούς συλλόγους, ΣΥΝΑΙΝΟΥΝ στις πολιτικές των μνημονίων και διάλυσης των δικαιωμάτων μας.
  • Γιατί σε καιρούς ατομικής απομόνωσης και ανασφάλειας, πρέπει να στείλουμε μήνυμα:

 

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ! ΕΧΟΥΜΕ ΦΩΝΗ!  

ΣΤΙΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΙΖΕΙ ΤΟ ΦΙΛΟ, ΟΥΤΕ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΓΑΖΕΙ ΓΙΑ ΚΑΦΕ ΚΑΙ ΜΑΣ ΚΕΡΝΑΕΙ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ.

ΔΕ ΘΑ ΜΑΣ ΛΥΣΟΥΝ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ, ΟΥΤΕ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΟΥΝ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ!

ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΤΙ ΣΥΛΛΟΓΟ ΘΕΛΟΥΜΕ!

ΔΕΝ ΜΕΝΟΥΜΕ ΠΑΘΗΤΙΚΟΙ ΘΕΑΤΕΣ! ΜΕ ΑΓΩΝΑ ΘΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΟΣΑ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ!

18 ΜΑΗ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ

 

Α.Ρ.Ε.Φ.-Ε.Α.Α.Κ.

Posted in Uncategorized | Leave a Comment »

Posted by arefeaak στο Μαΐου 16, 2016

18 Μάη δεν απέχουμε…Χτίζουμε ισχυρό αντίπαλο δέος!

 

Ναι! Από τα τόσα φυλλάδια και από τις τόσες αφίσες που θα διαβάσεις και θα δεις αυτές τις μέρες θα καταλάβεις ότι πλησιάζει η μέρα των φοιτητικών εκλογών. Αν και χρόνο με τον χρόνο η διαδικασία αυτή απαξιώνεται, για μας, οι φοιτητικές εκλογές δεν είναι ούτε πανηγύρι, ούτε μια ανούσια μάχη μεταξύ των φοιτητικών παρατάξεων και σχημάτων. Γνωρίζουμε ότι πολλοί σκέφτονται την αποχή ως λύση. Σκέψου όμως ότι η αποχή από τις φοιτητικές εκλογές, ευνοεί αυτούς που κρατάν τον Σύλλογο ανενεργό και τους φοιτητές μακριά από κάθε διαδικασία διαλόγου, συζήτησης και διεκδίκησης.  Αντίθετα, η μαζική συμμετοχή στις φοιτητικές εκλογές μπορεί να αλλάξει τους συσχετισμούς και να στείλει ηχηρό μήνυμα!

 

Για ένα πανεπιστήμιο δημόσιο και δωρεάν: που δε θα λειτουργει με ιδιωτικονομικα και επιχειρηματικα κριτηρια, που θα ναι προσβασιμο σε όλα τα παιδια και όχι μονο σε αυτους που μπορουν να ανταπεξελθουν στο ολοενα και αυξανομενο κοστος σπουδων, που θα τρωνε ολοι δωρεαν  στην λέσχη, που δε θα εχει εργολαβιες και απανθρωπες συνθηκες εργασιες, που κάθε σκεψη για διαδακτρα θα είναι απαγορευτικη.

 

Για ένα πανεπιστήμιο που θα χωρα τις συλλογικες διαδικασιες και δραστηριοτητες και οι φοιτητες θα εχουν πραγματικη φωνη Για να σταλεί μήνυμα σε Υπουργείο και Πρυτανεία ότι για θεματα όπως η καθημερινότητα μέσα στις σχολές μας μεχρι τα προγραμματα και οι οροι σπουδων, τον πραγματικο λογο τον εχουν οι φοιτητες. Ότι το πανεπιστημιο δεν είναι ενας χωρος ξενος αλλα ενας χωρος με ενεργές πολιτιστικές-θεατρικές-κινηματογραφικές-πολιτικές ομάδες που διοργανώνουν πράγματα σε αυτό, οι φοιτητές θα πρέπει να παίξουν ενεργό ρόλο αντικρούοντας αυταρχισμό και απειλές. Το πανεπιστήμιο δεν έχει ιδιοκτήτη κανέναν Πρύτανη, και δεν μπορεί κανείς ούτε με απειλές ούτε με μηνύσεις να μετατρέψει ένα ζωντανό χωρο σε στείρο… Ίδρυμα!

 

Για να μην γίνουμε μια χαμένη γενιά! Να φανεί και στις 18 Μάη δηλαδή, ότι η συνέχιση της μνημονιακής πολιτικής μας βρίσκει αντίθετους, γυρνώντας την πλάτη σε όσους κλείνουν το μάτι στην πολιτική αυτής της κυβέρνησης , της Ευρωπαικης Ενωσης που εχουν βυθισει την κοινωνια στην ανεργια και την αβεβαιοτητα! Να φωνάξουμε δυνατά να μην εφαρμοστει το νέο ασφαλιστικό που όχι απλά κόβει τις συντάξεις αλλά οδηγεί τη γενιά μας με μαθηματική ακρίβεια στην ανεργία και τη μετανάστευση! Να ενδυναμώσουμε τις φωνές που όχι απλά στέκονται στο πλευρό των προσφύγων αλλά αντιπαλεύουν συνολικά την πολιτική και τους μηχανισμούς που γεννούν πολέμους και προσφυγιά!

 

 

Ή εμείς ή αυτοί!

ΝΑ ΧΤΙΣΟΥΜΕ ΙΣΧΥΡΟ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΔΕΟΣ !

 

Το πανεπιστήμιο να μην γινει ενας χωρος που έννοιες όπως διάλογος, Γενική Συνέλευση και δράσεις θα είναι κατι μακρινο και αγνωστο.

 

Με το βλέμα στραμμένο στην αναζωπύρωση και του φοιτητικού μας πρέπει να ενώσουμε τις φωνές μας για να φωνάξουμε πιο δυνατά απέναντι σε ΔΑΠ, μεταμφιεσμένους ΠΑΣπιτες , ακόμα και αυτων που υποδαυλίζουν κάθε μορφής αγώνα και διαδικασία αν δεν στηθει απο το ένα και μοναδικό , αληθινό  ΚΚΕ  ,υπερ του δικαιωματαος στην εκπαιδευση και την εργασια, υπερ του δικαιωματος σε ένα διαφορετικο μελλον , υπέρ της αξιοπρέπειας μιας ολόκληρης γενιάς!

 

 

Την Τετάρτη 18 Μάη παίρνουμε θέση

Στηρίζουμε τον ανεξάρτητο αριστερό χώρο της σχολης μας 

Ψηφιζουμε -στηριζουμε                  

 ΑΡΕΦ-ΕΑΑΚ

 

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΦΥΣΙΚΟΥ_ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ

 

Posted in Uncategorized | Leave a Comment »

OΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΙΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ 17ης ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, συγκεντρωση στις 18:00 στο ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

Posted by arefeaak στο Νοέμβριος 15, 2015

α3_πρόγραμμα50x70_ΣΓΣΚ_17νοεμ2015

Posted in Uncategorized | Leave a Comment »

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΑΑΚ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Posted by arefeaak στο Οκτώβριος 17, 2015

Σχεδόν ένας μήνας πέρασε από τις τελευταίες εκλογές της 20ης Σεπτέμβρη και βρισκόμαστε μπροστά στην ψήφιση των εφαρμοστικών νόμων του 3ου και πιο σκληρού μνημονίου.
Οι εκλογές αυτές, ήρθαν μέσα σε ένα πολύ σύντομο διάστημα, μετά το συντριπτικό 62% του ΟΧΙ του δημοψηφίσματος, το οποίο αποτέλεσε μεγάλο σταθμό, δίνοντας την ευκαιρία σε μεγάλο κομμάτι του λαού και της νεολαίας να εμφανιστεί και πάλι στο προσκήνιο. Οι μεγαλειώδης συγκεντρώσεις υπέρ του ΟΧΙ , η απόρριψη της προπαγάνδας και των εκβιαστικών διλημμάτων των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης και της ΕΕ (capital controls, άτακτη έξοδος από την ευρωζώνη, εργοδοτική τρομοκρατία) και τελικά η συντριπτική επικράτηση του ΟΧΙ και η λαϊκή βούληση για σταματημό των μνημονίων και της λιτότητας δεν ήταν ένα πυροτέχνημα. Αντίθετα, χτίστηκε κομμάτι-κομμάτι την τελευταία πενταετία των μνημονίων μέσα από μαζικές κινητοποιήσεις, απεργίες, αγώνες σε χώρους εργασίας, αλλά και στο εσωτερικό του ίδιου του πανεπιστημίου.

Τα ερωτήματα που αναπτύχθηκαν μέσα από το ΟΧΙ και κυριότερα μέσα από το ΟΧΙ μέχρι τέλους, το οποίο δημιούργησε ένα ρεύμα ρήξης και σύγκρουσης, συνιστούσαν μια δυναμική, η οποία έπρεπε με κάποιο τρόπο να καμφθεί και να ενσωματωθεί, ώστε να μην αποτελέσει απειλή για την εφαρμογή των σκληρών μνημονιακών μέτρων.

Αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι, ενώ στις εκλογές του Γενάρη το κυρίαρχο ερώτημα τέθηκε από τα μνημονιακά κόμματα και τα ΜΜΕ γύρω από το “μνημόνιο-αντιμνημόνιο”, στις εκλογές εξπρές της 20ης Σεπτέμβρη, καλούσαν το λαό και τη νεολαία να ψηφίσει τον καλύτερο διαχειριστή του μνημονίου. Έτσι, η 21η Σεπτέμβρη μας βρίσκει με μία βουλή που στην συντριπτική της πλειοψηφία απαρτίζεται από μνημονιακά κόμματα. Τί πήγε όμως τόσο στραβά ; Μετά την υπογραφή του τρίτου μνημονίου, οι αυταπάτες περί κατ’ ευφημισμόν “αριστερής κυβέρνησης”, “έντιμου συμβιβασμού” και οι προσδοκίες “για σκίσιμο των μνημονίων” κατέρρευσαν. Αυτό ακριβώς ήταν που από τη μία εγκλώβισε το λαό και τη νεολαία στη λογική του ευρωμονόδρομου και του “δεν υπάρχει εναλλακτική”, καταλήγοντας να ψηφίζει και πάλι ΣΥΡΙΖΑ* . Από την άλλη, απαξιώνοντας τις εκλογές και συλλήβδην την πολιτική, επέλεξε είτε να ψηφίσει “για την πλάκα της”, στηρίζοντας ωστόσο μνημονιακά κόμματα (βλ. Λεβέντης) ,είτε να απέχει διογκώνοντας το ρεύμα της αποχής. Αυτό το ρεύμα, σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό, προέκυψε, τόσο από την απογοήτευση που δημιούργησε η μετατροπή του ΟΧΙ σε ΝΑΙ, όσο και από την έκβαση του εκλογικού αποτελέσματος, η οποία θα κατέληγε σε κάθε περίπτωση (όπως αναφέρθηκε και παραπάνω) σε μνημόνιο. Όμως η απογοήτευση δεν είναι δύναμη κινητήρια και η αποχή από οποιαδήποτε διαδικασία δεν δίνει ανατροφοδότηση, δεν πυροδοτεί εξελίξεις και στην πράξη δε διαμορφώνει ένα καλύτερο μέλλον.

Βλέπουμε, λοιπόν, ότι η συγκρότηση ενός κοινοβουλίου με κατεξοχήν μνημονιακές δυνάμεις, που έρχονται σε αντίθεση με τα συμφέροντα του μεγαλύτερου κομματιού της κοινωνίας, σίγουρα είναι αρνητική, αλλά σε καμία περίπτωση δεν εκφράζει τις πραγματικές ανάγκες και επιθυμίες της πληττόμενης κοινωνίας. Αποτελεί απλώς μια έκφραση του αδιεξόδου κι όχι, στην πραγματικότητα, ενεργητική στήριξη του μνημονίου, του χρέους και της ΕΕ.

Από την άλλη, ανησυχητικό στοιχείο του εκλογικού αποτελέσματος, αποτελεί η σταθεροποίηση και εδραίωση της Χρυσής Αυγής (παρά την πτώση της σε απόλυτο αριθμό ψήφων), τόσο σε εκλογικό επίπεδο, όσο και σε επίπεδο κοινωνίας. Ιδιαίτερα μετά την κυνική παραδοχή ανάληψης της πολιτικής ευθύνης για τη δολοφονία Φύσσα, από πλευράς Μιχαλολιάκου λίγες μέρες πριν τις εκλογές. Ωστόσο, η μείωση της εκλογικής της καταγραφής στα αστικά κέντρα, σε αντίθεση με την επαρχία, αναδεικνύει το ρόλο του αντιφασιστικού κινήματος, το οποίο έχει καταφέρει να οριοθετήσει πολιτικά την απήχησή της.

Μπορεί όλα τα παραπάνω να δείχνουν μια έντονη προσπάθεια σταθεροποίησης του πολιτικού σκηνικού (ειδικά με τις πολλαπλές μνημονιακές εφεδρείες εντός του κοινοβουλίου), όμως στην πραγματικότητα η ψήφιση των εφαρμοστικών νόμων του μνημονίου 3, ανοίγει ένα πεδίο κοινωνικών αντιπαραθέσεων και σε αυτό το πλαίσιο, ο δικός μας ρόλος είναι αναγκαίο να είναι καθοριστικός, προκειμένου τα ψήγματα αντίστασης και η απόσταση που υπάρχει ανάμεσα στη λαϊκή βούληση που εκφράστηκε από το ΟΧΙ και το κοινοβούλιο να μετατραπούν σε δύναμη συνολικής ανατροπής.
Ο τρόπος με τον οποίο διαμορφώνονται οι δυνατότητες αυτές, γίνεται ξεκάθαρος, αν ρίξουμε μια ματιά στο πόσο σκληραίνει η επίθεση σε λαό και νεολαία, εν μέσω προσπάθειας ξεπεράσματος της καπιταλιστικής κρίσης και εκφράζεται μέσω του 3ου μνημονίου. Το μνημόνιο αυτό, το οποίο περιλαμβάνει πολύ πιο σκληρές αναδιαρθρώσεις από τα 2 προηγούμενα, σίγουρα διαμορφώνει μια ζοφερή πραγματικότητα για την πληττόμενη κοινωνική πλειοψηφία, παρά τις ψεύτικες υποσχέσεις από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ για “ισοδύναμα” μέτρα ελάφρυνσης. Συγκεκριμένα, οι τομές που προσπαθεί να επιβάλει περιλαμβάνουν συνολικές ιδιωτικοποιήσεις, μειώσεις μισθών και συντάξεων, αυξήσεις ορίων συνταξιοδότησης, πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, αυξήσεις στη φορολογία, απελευθέρωση ομαδικών απολύσεων, συμπίεση των αγροτικών στρωμάτων, επισφράγιση της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων κλπ.
Ειδικά για τη νεολαία, όλα τα παραπάνω βρίσκονται μπροστά της και καλείται να τα αντιμετωπίσει με τους χειρότερους όρους. Βλέπουμε τη νεολαία σήμερα, είτε βρίσκεται εντός, είτε εκτός πανεπιστημίου, να έρχεται αντιμέτωπη με την ανεργία, την επισφάλεια ως κυκλική ανεργία (voucher, 5μηνα), τη μετανάστευση, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, την καταβαράθρωση των εργασιακών δικαιωμάτων. Είναι, εν τέλει, μια νεολαία, η οποία βρίσκεται στον πυρήνα της επίθεσης, με την προοπτική της να τσακίζεται περαιτέρω (σύμφωνο 1ης απασχόλησης κλπ) και αποκλείεται από κάθε κοινωνική παροχή. Ταυτόχρονα είναι εκείνη η νεολαία, η οποία στις εξελίξεις που διαδραματίστηκαν μέσα στο καλοκαίρι δεν έμεινε ένας απλός παρατηρητής, ψηφίζοντας κατά 82% ΟΧΙ, αμφισβητώντας την παραπάνω προοπτική.
Όσον αφορά το χώρο των πανεπιστημίων, είδαμε μέσα στην προηγούμενη χρονιά, το προσχέδιο νόμου Μπαλτά να προσπαθεί να κάμψει τις αντιστάσεις του φοιτητικού κινήματος και να πάρει με το μέρος της κυβέρνησης τους φοιτητές και της φοιτήτριες, επιχειρώντας να συμπεριλάβει ένα μικρό κομμάτι των αιτημάτων και των κινητοποιήσεών του στο νομοσχέδιο, όπως κατάργηση Συμβουλίων Ιδρύματος και άρση των διαγραφών, χωρίς να αγγίζει σε καμία περίπτωση τον πυρήνα της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης.
Σήμερα, μετά την ψήφιση και του 3ου μνημονίου και την κατάρρευση και των υπολειπόμενων αυταπατών, βλέπουμε να ετοιμάζεται νέος νόμος, ο οποίος εναρμονίζεται πλήρως με αυτά που προβλέπει το 3ο μνημόνιο, στηρίζεται στις συνθήκες του ΟΟΣΑ και τις επιταγές της ΕΕ, κατευθύνσεις που είδαμε να εκφράζονται παλιότερα με τον νόμο Διαμαντοπούλου (και τις τροποποιήσεις Αρβανιτόπουλου), χωρίς να αμφισβητούνται στο νομοσχέδιο Μπαλτά και είχαν βρει την μαχητική αντίδραση του φοιτητικού κινήματος το 2011.

Συγκεκριμένα, για όσες/ους είμαστε κάποιο διάστημα στο πανεπιστήμιο, βλέπουμε χρόνο με το χρόνο, την υποχρηματοδότηση να φέρνει σε αδιέξοδα την ίδια την ύπαρξή του δημόσιου και δωρεάν πανεπιστημίου, δυσχεραίνοντας ακόμη περισσότερο τη δικιά μας παρουσία μέσα σε αυτό. Μάλιστα επιβάλλεται από το χρέος το οποίο ούτε δημιούργησε ο λαός, ούτε του ανήκει (αλλά καλείται συνεχώς να το πληρώσει), όπως συμβαίνει και με το κούρεμα των αποθεματικών των πανεπιστημίων. Ήδη, γνωρίζουμε ότι η πραγματικότητα του μνημονίου συρρικνώνει τη δυνατότητα να πληρώνουμε το “δημόσιο” σχολείο και τα απαραίτητα για την είσοδο στην τριτοβάθμια φροντιστήρια. Ακόμη, μέσα στο πανεπιστήμιο βλέπουμε όλο και περισσότερους/ες φοιτητές/τριες να αναγκάζονται να δουλεύουν, ενώ ταυτόχρονα η περικοπή/διάλυση της φοιτητικής μέριμνας (φοιτητικές λέσχες, εστίες, μεταφορές κλπ), που αποτελεί άμεσο επακόλουθο της υποχρηματοδότησης, εντείνει το παραπάνω φαινόμενο.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα μετακύλισης του κόστους φοίτησης στους φοιτητές και τις φοιτήτριες αποτελεί η ιδιωτικοποίηση της λέσχης του ΑΠΘ (κάρτες σίτισης για λίγους, έλεγχοι, αντίτιμο που αναμένεται να επιβληθεί) και οι εστίες που δέχονται ελάχιστους/ες .

Ταυτόχρονα, η μείωση κατά 80% συνολικά της χρηματοδότησης, θα αποτυπωθεί με διαφορετικό τρόπο στα διάφορα ιδρύματα, ανάλογα με τα αποτελέσματα της αξιολόγησης, η οποία θα αποτελέσει το μέσο κατανομής της χρηματοδότησης και θα συντελέσει στο προχώρημα της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Τα κριτήρια της αξιολόγησης, φυσικά δεν είναι άλλα από το πόσο ανταποδοτικά και ανταγωνιστικά είναι τα ιδρύματα, αξιολογώντας προγράμματα σπουδών και ερευνητικό έργο (ειδικά σε σχολές θετικών επιστημών, πολυτεχνικές και υγείας).

Όλη αυτή η υποβάθμιση, η υποχρηματοδότηση κλπ έρχεται να απαντηθεί με την ένταση της ιδιωτικοοικονομικής λειτουργίας των πανεπιστημίων, καθώς τα ιδρύματα ψάχνουν να βρουν χορηγούς για να επιβιώσουν, λειτουργώντας και τα ίδια με ανταποδοτικά κριτήρια.

Επιπλέον, η υποστελέχωση των ιδρυμάτων, εντάθηκε την περίοδο των μνημονίων και της κρίσης. Είναι χαρακτηριστικό, ότι το διδακτικό προσωπικό, μειώνεται (είτε λόγω συνταξιοδότησης, είτε λόγω απουσίας προσλήψεων), ενώ οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων έχουν φροντίσει να απολύσουν ή να θέσουν σε διαθεσιμότητα το μεγαλύτερο κομμάτι του διοικητικού προσωπικού. Και το χειρότερο; Στις ελλείψεις αυτές, που στοχευμένα δημιουργούν οι ίδιες οι κυβερνήσεις και τα υπουργεία τους (και στις οποίες συναινούν πρυτανείες και ένα συντριπτικό κομμάτι των καθηγητών), απαντάνε είτε με την υποκατάσταση των εργαζομένων με απλήρωτους (!) φοιτητές που (θα) εργάζονται «υποστηρικτικά» σε διάφορα πόστα (βιβλιοθήκες, διοίκηση κλπ), είτε με τις εργολαβίες, οι οποίες σημαίνουν υπέρογκο κέρδος εργολάβου, μαύρη και ελαστική εργασία για τους εργαζόμενους (σε πόστα όπως καθαριότητα, διοίκηση, διδασκαλία) σε κλίμα τρομοκράτησης.

Ακόμη, η νέα συνταγή «αποτυχίας» που εξαπλώνεται στα ιδρύματα και έχει επιχειρηθεί να γίνει μέσω διάφορων εκπαιδευτικών νόμων (π.χ. νόμος Διαμαντοπούλου, Αρβανιτόπουλου), όλα αυτά τα χρόνια, είναι οι διασπάσεις αντικειμένων και πτυχίων (3 bachelor + 2 master ή 4+1). Μπορεί το φοιτητικό κίνημα να ανέκοψε τις φιλοδοξίες των εκάστοτε κυβερνήσεων και των εταίρων της ΕΕ (βλ. Μπολόνια), όμως η διάσπαση ακόμη πλανάται πάνω από τα κεφάλια μας πιο απειλητική από ποτέ, ιδιαίτερα μετά την ψήφιση του τρίτου μνημονίου, που προβλέπει συγκεκριμένες δυσμενείς δεσμεύσεις σε σχέση με την ενιαιότητα των γνωστικών αντικειμένων και κατ’ επέκταση τα επαγγελματικά δικαιώματα.
Έτσι, βλέπουμε ειδικά τα τελευταία 2 χρόνια, τα προγράμματα σπουδών να αλλάζουν σε όλες τις σχόλες, εξυπηρετώντας τις παραπάνω κατευθύνσεις. Αυτό συμβαίνει, γιατί η αναδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων με βάση τις ανάγκες της αγοράς σήμερα υποβάλουν την ύπαρξη υπερεξειδικευμένου, εργατικού δυναμικού, πολυδιασπασμένου, φτηνού και χωρίς δυνατότητα συλλογικής κατοχύρωσης/διεκδίκησης.

Σε αυτό το πανεπιστήμιο που περιγράφουμε παραπάνω, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες που δεν προσαρμόζονται και δεν πειθαρχούν δε μπορούν να υπάρχουν. Γι’ αυτό είδαμε, ειδικά πέρυσι (και συνεχίζεται και φέτος) την ένταση της αυταρχικοποίησης των ιδρυμάτων, με τις πρυτανείες, που πάνε χέρι-χέρι με τα Συμβούλια Ιδρύματος, να πρωτοστατούν στην καταστολή του φοιτητικού κινήματος εντός των σχολών, χρησιμοποιώντας ακόμη και ΜΑΤ (βλ. ΕΚΠΑ, ΠΑΜΑΚ, Φιλολογία ΑΠΘ κλπ)!

Μέσα σε αυτό το κλίμα, όπου συνεχώς άρονται κατακτήσεις του φοιτητικού κινήματος, και η δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση φαίνεται όλο και να απομακρύνεται, ο ανταγωνισμός, ο ατομικός δρόμος και η εντατικοποίηση (η οποία οξύνεται και με τις διαγραφές στα ν+2) συμβάλλουν στη δημιουργία ενός κανιβαλικού κλίματος μεταξύ των φοιτητών/ριών, των μελλοντικών δηλαδή εργαζόμενων. Καλλιεργείται, λοιπόν, ένα κυνήγι προσόντων, να πας σε όσο το δυνατόν περισσότερα σεμινάρια, πρακτικές κλπ προκειμένου να αποκτήσεις έστω και μια δεξιότητα παραπάνω, από το συνάδελφό σου για να βρεθείς σε μια προνομιακή θέση στην αγορά εργασίας. Στην πραγματικότητα, όμως, κυβερνήσεις, ΕΕ, κεφάλαιο ετοιμάζουν για όλες και όλους ένα μέλλον ανεργίας, επισφάλειας, μετανάστευσης, το οποίο μόνο συλλογικά και αλληλέγγυα μπορούμε να το αντιπαλέψουμε, κι όχι ανταγωνιστικά και ατομικίστικα.

Το καλοκαίρι λοιπόν πέρασε κι εμείς ερχόμαστε, άλλοι για πρώτη φορά και άλλοι για πολλοστή, να μπούμε ξανά στην καθημερινότητα των σχολών και μαζί με αυτή σε μια πραγματικότητα που γίνεται όλο και πιο δύσκολη για εμάς, τους φίλους και τις οικογένειές μας. Τριγύρω μας, παντού φωνές που επιμένουν πως «λεφτά δεν υπάρχουν» και πως «πρέπει να κάνουμε θυσίες», καταλήγοντας με στόμφο στο «there is noalternative» που επιτάσσει το δρόμο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των συνεχών μνημονίων, που προβάλλει και η κυβέρνηση ως μονόδρομο προς την πολυπόθητη ανάπτυξη. Την ίδια στιγμή, λεφτά εμφανίζονται ως διά μαγείας και χαρίζονται απλόχερα στις τράπεζες και τους δανειστές.

Μπροστά σε αυτή την αντίφαση που ντύνει κάθε μικρή και μεγάλη έκφανση της καθημερινότητάς μας, καλούμαστε όπως όλες και όλοι να πάρουμε θέση. Θέση υπέρ όλων εμάς, που όπως λέει και ένας στίχος του Λειβαδίτη «είμαστε εμείς που δεν έχουμε τίποτα κι ερχόμαστε να πάρουμε τον κόσμο». Και θα το κάνουμε στη βάση της αλληλεγγύης και της συλλογικής δράσης. Επιλέγουμε να αποφασίζουμε για όσα μας αφορούν μέσα από συλλογικές αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, όπως οι συνελεύσεις, μακριά από λογικές που θέλουν άλλους να αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς. Γνωρίζοντας πως οι κατακτήσεις δεν κερδίζονται από τον καναπέ, αλλά μέσα από πραγματικούς αγώνες υπεράσπισης των αναγκών της πληττόμενης πλειοψηφίας. Στο τιμόνι, οι πραγματικές ανάγκες και τα όνειρά μας που αρνούνται να μπουν σε προκατασκευασμένα καλούπια.

Είμαστε η γενιά που δε θα συμβιβαστεί στο ούτε ρήξη ούτε υποταγή, είμαστε η γενιά της σύγκρουσης με κυβέρνηση, ΕΕ, ΔΝΤ, κεφάλαιο που υποθηκεύουν το μέλλον μας. Είμαστε η γενιά του ΟΧΙ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ.

Καλούμε όλες και όλους τις φοιτήτριες και τους φοιτητές να μαζικοποίησουν τις γενικές τους συνελεύσεις.

Καλούμε:
_στην συγκέντρωση του Σωματείου Εργαζομένων στο Λιμάνι της Θεσ/κης που αποφάσισαν διήμερη στάση εργασίας την Τετάρτη 21 και την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου το λιμάνι
_στο αντιφασιστικό-αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό συλλαλητήριο στις 20 Οκτωβρίου στις 18.30 στο Άγαλμα Βενιζέλου
_στο πανελλαδικό αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό συλλαλητήριο στον Έβρο στις 31 Οκτωβρίου

Συμμετέχουμε μέσα από τους φοιτητικούς μας συλλόγους στο συντονισμό των σωματείων, συλλογικών φορέων και συλλογικοτήτων για το αντιπολεμικό-προσφυγικό.

ΕΑΑΚ Θεσσαλονίκης σε ΑΕΙ-ΤΕΙ

Posted in Uncategorized | Leave a Comment »

ΠΕΡΙ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗΣ ΕΠΑΡΚΕΙΑΣ….

Posted by arefeaak στο Οκτώβριος 17, 2015

ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΤΥΧΙΟ ΣΟΥ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΤΟ ΒΑΛΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΟΡΝΙΖΑ…

(και μόνο αυτό…)

Όπως θα έμαθες, πλέον δεν είναι είναι αρκετό το πτυχίο σου για να διδάξεις. Εδώ προκύπτει το ερώτημα τι είναι αυτό που σου δίνει αυτό το δικαίωμα. Η εφεύρεση αυτή ονομάζεται πιστοποιητικό παιδαγωγικής και διδακτικής επάρκειας (ΠΠΔΕ) και θα αποτελεί την αναγκαία συνθήκη για να μπορέσεις να δώσεις ΑΣΕΠ(ποιον???). Το τμήμα αποφάσισε να χορηγεί το ΠΠΔΕ έναντι ενός παράλληλου προγράμματος σπουδών που αποτελείται από 7 μαθήματα επιλογής.

Δηλαδή αφαιρείται από το πτυχίο το επαγγελματικό δικαίωμα της διδασκαλίας και προστίθεται άλλο ένα εμπόδιο στην ήδη βεβαρυμμένη προσπάθεια σου να εργαστείς. Πρακτικά πρέπει να περάσουμε από την εξής διαδικασία : απόκτηση πτυχίου, απόκτηση ΠΠΔΕ ,εξετάσεις στον ΑΣΕΠ και τέλος συνεχή αξιολόγηση και όλα αυτά για να διεκδικήσεις(όχι εξασφαλίσεις) μια θέση για την επιβίωση σου .
Παράλληλα διασπάταιη ενιαιότητα του πτυχίου μας, αφού θα διαχωριζόμαστε πλέον σε απόφοιτους με ή χωρίς το δικαίωμα να διδάσκουν. Αυτό σε σύνδεση με την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας σημαίνει ότι δεν θα υπάρχει τίποτα που να εξασφαλίζει στον κλάδο μας ενιαία εργασιακά & επαγγελματικά δικαιώματα.
Αυτή η κίνηση δεν είναι τυχαία έρχεται να συμπληρώσει όλη την προσπάθεια που γίνεται τα τελευταία χρόνια με τους νομοσχέδια για την εκπαίδευση .Νομοσχέδια  τα οποία προσπαθούν να εφαρμόσουν την κατάργηση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης ,  την διάσπαση και υποβάθμιση των πτυχίων μας ,την εντατικοποίηση του ρυθμού σπουδών μας, την αυταρχικοποίηση της διοίκησης και την διάλυση της φοιτητικής μέριμνας με την παραχώρηση της στους ιδιώτες ,εντεινοντας την επιχειρηματική λειτουργία του πανεπιστημίου.

Σε αυτήν την κίνηση δεν μπορούμε να μείνουμε άπραγοι .Δεν θα τους αφήσουμε να μας αφαιρέσουν ένα από τα πιο βασικα επαγγελματικά δικαίωματα που είχαμε με την λήψη του πτυχίου . Πιστεύουμε ότι μπορούμε να κερδίσουμε αν κινηθούμε όλοι μαζί συλλογικά μέσα από τις γενικές μας συνελεύσεις και τις κινητοποιήσεις μας .Θα απαιτήσουμε να μην υπάρχει κανένα προαπαιτούμενο για την άσκηση του επαγγέλματος του καθηγητή  και το πτυχίο μας να παραμείνει ενιαίο .Η μάχη όμως που θα δώσουμε θα πρέπει να είναι συνολική μέχρι την ολική κατάργηση των νομοσχεδίων για την εκπαίδευση που φέρνουν ένα πανεπιστήμιο μακριά από τις ανάγκες των φοιτητών και της κοινωνίας .

Γιατί δεν χρειάζεται να δίνουμε συνεχώς διαπιστευτήρια για πράγματα τα οποία ήδη ξέρουμε!

Γιατί στο μέλλον της ανεργίας και της επισφάλειας που μας ετοιμάζουν εμείς διαλέγουμε την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας με συλλογικούς αγώνες!

Γιατί θα βροντοφωνάξουμε για άλλο ένα ΟΧΙ όπως πολύ καλά έμαθε η γενιά μας να κάνει!

Posted in Uncategorized | Leave a Comment »

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΑΑΚ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΒΟΜΒΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΑΓΚΥΡΑ

Posted by arefeaak στο Οκτώβριος 17, 2015

Μέρα πένθους η 10η Οκτώβρη που στη γειτονική Τουρκία η αιματηρή βομβιστική επίθεση σε προσυγκεντρώσεις συνδικάτων και οργανώσεων της αριστεράς και του εργατικού κινήματος, λίγο πριν το προγραμματισμένο μεγάλο συλλαλητήριο των μαζικών οργανώσεων της Τουρκίας για την ειρήνη, ενάντια στον πόλεμο και το φασισμό σκοτώνει πάνω από εκατό διαδηλωτές και αφήνει πίσω της εκατοντάδες τραυματίες.

Αποτελεί συνέχεια των βομβιστικών επιθέσεων που είχαν πραγματοποιηθεί πριν τις προηγούμενες εκλογές το καλοκαίρι, στη συγκέντρωση του HPD [] και στοχεύει ξεκάθαρα στη τρομοκράτηση και την καταστολή τόσο του εργατικού και λαικού κινήματος στη Τουρκία, όσο και του κουρδικού λαού που παλεύει για τα δημοκρατικά δικαιώματα, την ελευθερία και την αυτοδιάθεσή του [όπως στο Κομπάνι]. Η επίθεση αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο της περαιτέρω αυταρχικοποίησης της καταστολής. Ακόμη, δεν είναι ξεκομμένη από τη συνολικότερη προσπάθεια του τουρκικού κράτους και ειδικότερα της κυβέρνησης δολοφόνων του Ερντογάν (με τη συνδρομή του παρακράτους) να ελέγξει και να επικαθορίσει την έκβαση των εκλογών, με τον αποκλεισμό της αριστεράς, των οργανώσεων και των αγωνιστών της.

Με τη στήριξη και τη βοήθεια των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, που εξυπηρετούν τις ανάγκες του κεφαλαίου για το ξεπέρασμα της κρίσης, βλέπουμε την όξυνση των επιθέσεων, που τόσα χρόνια ευθύνονται για την σφαγή των λαών της Μέσης Ανατολής. Αυτοί οι μηχανισμοί, καθώς και το τουρκικό κράτος χρηματοδοτούν και προωθούν την ανάπτυξη του φασιστικού ISIS, ο οποίος παίζει καθοριστικό ρόλο στις παραπάνω επιθέσεις.

Ως ΕΑΑΚ καταδικάζουμε την επίθεση αυτή, που αποτελεί κομμάτι των γενικότερων ιμπεριαλιστικών επιθέσεων και επεμβάσεων και στεκόμαστε αλληλέγγυες/οι στους εξεγερμένους λαούς της Μέσης Ανατολής, το εργατικό και λαϊκό κίνημα και τις αριστερές οργανώσεις, που παρά τη σκληρή και δολοφονική καταστολή συνεχίζουν να αγωνίζονται.

Καλούμε τους φοιτητές και τις φοιτήτριες, μέσα από τους φοιτητικούς τους συλλόγους και τις συλλογικές τους διαδικασίες, να συνεχίσουν την αντιπολεμική, αντιιμπεριαλιστική παρακαταθήκη του φοιτητικού κινήματος, το οποίο αποτελεί οργανικό κομμάτι του ευρύτερου λαϊκού. Ένα τέτοιο κίνημα, με αντιιμπεριαλιστικά, αντιπολεμικά, αντιφασιστικά χαρακτηριστικά, πρέπει να συγκρούεται ανυποχώρητα με τον ιμπεριαλισμό και τους μηχανισμούς του.

Καλούμε στην πορεία την Τρίτη 20_10 στις 18.30 στο Άγαλμα Βενιζέλου, μαζί με σωματεία και συλλογικούς φορείς.

ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΤΙΜΑΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟ ΛΑΟ, ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ

Posted in Uncategorized | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: