Απόφαση του Σ.Φ. Φυσικής Α.Π.Θ. στις 12/11/09 για το τριήμερο του Πολυτεχνείου

Συμπληρώνονται φέτος 36 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου η οποία αποτελεί έναν απο τους μεγαλύτερους σταθμούς στην ιστορία του λαικού κινήματος στη χώρα μας. Μία εξέγερση που σήμανε την αρχή του τέλους της χούντας των συνταγματαρχών, και στρεφόταν ενάντια στον ιμπεριαλισμό  και στο σύστημα που γεννάει πολέμους και ολοκληρωτικά καθεστώτα έχοντας ως  κεντρικά συνθήματα της εξέγερσης τα: “ΨΩΜΙ- ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ” και “ΕΞΩ ΟΙ ΗΠΑ, ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ“. Τα συνθήματα αυτά παραμένουν ανεκπλήρωτα μέχρι σήμερα. Η ζωή των εκμεταλλευόμενων ανα τον κόσμο χειροτερεύει. Απο τις ΗΠΑ ως τη Λατινική Αμερική και απο την Κίνα ως την Ευρώπη το κεφάλαιο συνεχίζει την επίθεση. Το τσάκισμα μισθών, η διάλυση του ασφαλιστικού συστήματος, η ιδιωτικοποίηση  της παιδείας, η καταπάτηση δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, όπως και οι συνεχείς  ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις εντείνονται συνεχώς.

Η εξέγερση αυτή δίνει ένα λαμπρό παράδειγμα για το τι μπορεί να πετύχει το εργατικό κίνημα ενωμένο με το φοιτητικό,  και για αυτό ακριβώς το λόγο γίνεται σήμερα η προσπάθεια απο το κεφάλαιο και τους πολιτικούς εκφραστές του να αλλοιωθεί ο χαρακτήρας της, μετατρέποντας την σε μία γιορτή στην οποία απλά απονέμουμε φόρο τιμής στους αγωνιστές του ’73 καταθέτοντας στεφάνια. Αντίθετα, το Πολυτεχνείο είναι ένα σημείο αναφοράς για τους αγώνες του σήμερα, αφού τα μηνύματα του παραμένουν επίκαιρα.

Το τελευταίο διάστημα βιώνουμε καθημερινά τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης τόσο σε διεθνές όσο και σε εθνικό επίπεδο. Μια κρίση για την οποία δε φταίνε οι εργαζόμενοι όπως θέλουν να μας πείσουν, αλλά το ίδιο το κεφάλαιο, το οποίο προσπαθεί να κερδοφορεί συνεχώς και έτσι η νεολαία μαζί με τους εργαζόμενους καλούνται να πληρώσουν το τίμημα με μια σειρά μέτρων. Σε μια περίοδο που  η ακρίβεια και η ανεργία καλπάζουν, οι εργαζόμενοι και η νεολαία στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο, βρίσκονται αντιμέτωποι με τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης, βλέποντας τα εισοδήματα και τα δικαιώματα τους να συρικνώνονται καθημερινά στο βωμό της πολιτικής του κεφαλάιου. Σωρεία επιλογών των κυβερνήσεων όλο το προηγούμενο διάστημα για την ενίσχυση της θέσης των κεφαλαιοκρατών και των βιομηχάνων, με το πρόσχημα των απαιτούμενων «μεταρρυθμίσεων», νέα φοροεπιδρομή στους χαμηλοαμοιβόμενους και συνταξιούχους ενώ και πάλι οι μεγάλες επιχειρήσεις θα «διευκολυνθούν» πληρώνοντας όλο και λιγότερους φόρους. Μια πολιτική που μόνο στόχο έχει την αύξηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου, είτε μέσω της ακόμα μεγαλύτερης εκμετάλλευσης των εργαζομένων, είτε μέσω της διάνοιξης νέων πεδίων κερδοφορίας για το ίδιο(π.χ. πώληση των ΔΕΚΟ, ακτοπλοϊκές γραμμές, ιδιωτικά πανεπιστήμια). Η πολιτική της ιδιωτικοποίησης, της απελευθέρωσης των αγορών, της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, της ελαστικής εργασίας και της μόνιμης λιτότητας, που υποτίθεται ότι θα έφερνε την «αειφόρο ανάπτυξη» και ευημερία καταρρέει στα μάτια των εργαζομένων, αφού είναι αυτή η πολιτική της κυβέρνησης και της  ΝΔ υπό τις οδηγίες της ΕΕ και του κεφαλαίου που σήμερα για να ξεπεράσει τη κρίση συνεχίζει και εντείνει την επίθεση σε παιδεία και εργασία. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι το ΠΑΣΟΚ όχι μόνο δε θα σταματήσει την επίθεση, αλλά θα συνεχίσει, καθώς ανήκει στους πολιτικούς εκφραστές του κεφαλαίου. Και πρέπει να αναλογιστούμε τι θα γίνει τώρα με ένα έλλειμμα στο 12% όταν με αντίστοιχο έλλειμμα 3% ακολουθούσαν πολιτική λιτότητας

 

ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΧΑΡΙΤΟΣ, ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΜΟΝΗ

 

Το τελειωτικό της χτύπημα στη δημόσια και δωρεάν παιδεία έδωσε η κυβέρνηση της ΝΔ λίγες μέρες πριν… απέλθει. Παρά το θεωρητικό «πάγωμα» της χορήγησης αδειών σε ιδιωτικά κολλέγια λόγω των πρόωρων εκλογών και της αποχώρησης των εκπροσώπων των καθηγητών πανεπιστημίων και Τ.Ε.Ι. από την αρμόδια επιτροπή αδειοδότησης, ο πρώην υπουργός παιδείας Άρης Σπηλιωτόπουλος είπε να μην παραδώσει το υπουργείο του χωρίς να βάλει κι αυτός ένα «γκολ»! Αποτέλεσμα ήταν ένα ακόμα πραξικόπημα αυτής της κυβέρνησης στο χώρο της εκπαίδευσης, που αποτελεί και την τελευταία πράξη του κυβερνητικού της έργου.

Η πραξικοπηματική χορήγηση 33 αδειών σε «εργαστήρια ελευθέρων σπουδών» και παραρτήματα ξένων πανεπιστημίων(ΚΕΣ) έγινε στα μουλωχτά αιφνιδιάζοντας ολόκληρη την πανεπιστημιακή κοινότητα, 2 μέρες πριν τις εκλογές της 4ης Οκτώβρη!! Τη σκυτάλη της περαιτέρω ιδιωτικοποίησης παίρνει βέβαια το ΠΑΣΟΚ, το οποίο με την τοποθέτηση της «μεταρρυθμίστριας» Διαμαντοπούλου και τη μετονομασία του υπουργείου σε «Παιδείας και Δια Βίου Μάθησης», έσπευσε να γκρεμίσει κάθε αυταπάτη: Γιατί είναι φανερό  ότι οι ευθύνες για την κατάπτυστη αυτή έγκριση των αδειών  βαραίνουν πλέον και την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και την νέα υπουργό παιδείας. Όσο δεν αποσύρει άμεσα το σύνολο των αδειών που χορηγήθηκαν, όσο δεν αποσύρει όλα τα νομοσχέδια για τα ΚΕΣ που ψήφισε η ΝΔ και που άμεσα ή έμμεσα παραβιάζουν το άρθρο 16 και τους μεγαλειώδεις μαζικούς αγώνες του φοιτητικού και λαϊκού κινήματος, όσο δεν αποσύρει τον επιχειρηματικό αντιδημοκρατικό Νόμο Πλαίσιο του 2007 που προλειαίνει το έδαφος για την ιδιωτική εκπαίδευση είναι συνένοχη! Είναι κενό γράμμα οι καταγγελίες του Α.Σπηλιωτόπουλου χωρίς την άμεση ακύρωση όλων των ψηφισμένων από την κυβέρνηση της ΝΔ διατάξεων  για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Τα ΚΕΣ και μαζί τους η ιδιωτική εκπαίδευση λοιπόν είναι εδώ. Με την αναγνώρισή τους δια νόμου και τις άδειες που τώρα τους παρέχονται, επιδιώκεται η πλήρης ισοτίμισή τους με τα δημόσια. Πέρα από το γεγονός αυτό καθεαυτό, την ύπαρξη δηλαδή ιδιωτικών κολλεγίων που θα λειτουργούν με δίδακτρα και μοναδικό κριτήριο το τι έχει ανάγκη η αγορά, κάτι τέτοιο θα σημάνει συναγερμό και για τα δημόσια πανεπιστήμια που θα πιεστούν να προσαρμοστούν στη βάση της κοινής αξιολόγησης που θα τύχουν με τα κολλέγια (αφού αυτά θα είναι πλέον πανεπιστήμια) με κριτήριο φυσικά  τις ανάγκες των επιχειρήσεων.

Είχαν ήδη στρώσει το δρόμο με τον νόμο- πλαίσιο και το νόμο για την Αξιολόγηση:

1)Το μοντέλο της οικονομικής και διοικητικής αυτοτέλειας στηρίζεται στην ένταξη του πανεπιστημίου σε μία ανταγωνιστική αγορά εκπαίδευσης όπου τα επιχειρηματικά- ανταποδοτικά κριτήρια καθορίζουν τη στενή σχέση και αλληλοδιαπλοκή του πανεπιστημίου με το κεφάλαιο. Το πανεπιστήμιο πρέπει να επιβιώσει μόνο του στον άκρατο ανταγωνισμό με χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό, την ΕΕ και τα κονδύλια των επιχειρήσεων που θα εξαρτάται από την «απόδοση» της εκπαιδευτικής και ερευνητικής του διαδικασίας. Με αυτή τη λογική θα συντάσσεται 4ετές πρόγραμμα με την πολιτεία με προβλεπόμενο όριο στην κρατική χρηματοδότηση ενώ την ευθύνη της κατανομής και ανεύρεσης πόρων θα φέρει είτε ο manager είτε οι υπάρχουσες διοικητικές δομές με τα επιχειρηματικά κριτήρια λειτουργίας. Η κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων απαλλάσσει το πανεπιστήμιο από ένα βάρος φοιτητικών παροχών μεταφέροντας το κόστος στις πλάτες των φοιτητών. Αυτή είναι και όλη η ουσία της μεταρρύθμισης. Να περάσει το κόστος στους φοιτητές και τις οικογένειές τους και το κράτος να δίνει τα χρήματα που έδινε για την εκπαίδευση, για εξοπλιστικά προγράμματα, στο κεφάλαιο κτλ.

2)Στο αυταρχικό πλαίσιο λειτουργίας κάθε πανεπιστήμιο θα συντάσσει εσωτερικό κανονισμό για την πλήρη ενσωμάτωση και πειθάρχιση των φοιτητών στους «στόχους» και τις διαδικασίες του πανεπιστημίου με στόχο τη διαμόρφωση των αυριανών εργαζομένων αλλά και την ομαλή και απρόσκοπτη λειτουργία του. Δηλαδή μιλάμε για έναν ιδεολογικό ρόλο που έχει ως σκοπό την πειθάρχηση των φοιτητών στις επιταγές του κράτους και του κεφαλαίου για το πώς σήμερα θα σπουδάζουν και αύριο θα δουλεύουν. Στους εσωτερικούς κανονισμούς θα καθορίζονται τα προαπαιτούμενα, η αξιοποίηση των κονδυλίων για συγγράμματα κ.α. Σε αυτά τα πλαίσια η κατάργηση των «αιώνιων φοιτητών» εισάγει την έννοια της διαγραφής και «δίνει το μήνυμα» ότι δεν επιτρέπονται παρεκκλίσεις από τους κανονισμούς και τα χρονοδιαγράμμτα που θέτει η επιχειρηματική λειτουργία του πανεπιστημίου.

3)Για το άσυλο επι της ουσίας προβλέπεται η κατάργησή του. Στο προσχέδιο του νόμου πλαίσιο αλλάζει όχι μόνο το όργανο που αποφασίζει για την άρση του αλλά και ο ορισμός του. Στο νέο ορισμό το άσυλο κατοχυρώνεται για την εκπαίδευση και την έρευνα αντιπαραθετικά προς τους αγώνες. Στόχος είναι το τσάκισμα των φοιτητικών αγώνων, για την εδραίωση του επιχειρηματικού πανεπιστημίου και την παγίωση των πιο αντιδραστικών χαρακτηριστικών του. Το άσυλο μετατρέπεται σε άσυλο για τις επιχειρήσεις, για την παραγωγή εργαζομένων, γνώσης και τεχνογνωσίας για το κεφάλαιο. Η αναίρεση της δυνατότητας του ασύλου να λειτουργεί σαν εφαλτήριο αγώνων «διαπαιδαγωγεί» την πλειοψηφία των φοιτητών στην υποταγή και στην ένταξη τους τελικά  στην παραγωγή με τους όρους που θέλει το κεφάλαιο.

4)Η αξιολόγηση αποτελεί το βασικό εργαλείο για να εξασφαλίζεται η αποδοτικότητα κάθε ιδρύματος. Με την αξιολόγηση θα ελέγχεται κατά πόσο το πανεπιστήμιο ανταποκρίνεται στις δεσμεύσεις στα 4ετή επιχειρησιακά προγράμματα ενώ ανάλογα με το βαθμό προσαρμογής θα καθορίζεται και η χρηματοδότηση. Δημιουργούνται με αυτό τον τρόπο πανεπιστήμια και ΤΕΙ πολλών ταχυτήτων(με αντίστοιχη κατάταξη των αποφοίτων) στη λογική του Κεντρικού Ευρωπαϊκού Χάρτη Ανώτατης Εκπαίδευσης(ΚΕΧΑΕ).

Σχετικά με τη σχολή, τα προβλήματα είναι γνωστά εδώ και χρόνια, με τα εργαστήρια που δεν χωράνε όλους τους φοιτητές με αποτέλεσμα να μένουν πολλοί εκτός και έτσι να παρατείνουν το χρόνο σπουδών τους. Με την υποχρεωτική πτυχιακή που επιβαρύνει τη λήψη του πτυχίου κατά ένα εξάμηνο το λιγότερο, οδηγεί σε ακόμα μεγαλύτερη εντατικοποίηση των σπουδών, κινείται στην κατεύθυνση της όξυνσης των ταξικών φραγμών και σε συνδυασμό με το ανώτατο όριο φοίτησης η διαγραφή φοιτητών δε θα φαντάζει και τόσο μακρινή. Επίσης έχουμε το νέο πρόγραμμα σπουδών το οποίο κινείται πάνω στις κατευθύνσεις του νόμου- πλαίσο αλλά και τις αξιολόγησης και πέραν απο το σημερινό σπάσιμο των σπουδών σε 3+1 επιδιώκεται και περαιτέρω κατάτμηση. Επίσης θεωρούμε σημαντικότατα ζητήματα τόσο την απαγόρευση του καπνίσματος μέσα στα αμφιθάτρα, κάτι το οποίο λύνεται με καλύτερο εξαερισμό. Το κλείδωμα των αμφιθεάτρων αλλά και τις σχολής κατά τις βραδινές ώρες,  δεν επιτρέπει στους φοιτητές να βρίσκονται στο δεύτερο σπίτι τους, και δεν επιτρέπει την ελεύθερη λειτουργία των πολιτιστικών ομάδων αλλά και αποτελεί παραβίαση του ασύλου καθώς απαγορεύει τη μετακίνησή σου στους χώρους του Πανεπιστημίου.

 

ΔΕ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ

Η επίθεση στην εργασία, η οποία ξεδιπλώνεται από το κεφάλαιο και τους πολιτικούς του εκφραστές, εντείνεται στο έδαφος της κρίσης, για την ανάσχεση της πτωτικής τάσης του μέσου ποσοστού κέρδους και την αύξηση της κερδοφορίας. Δόγμα τους, η κοινωνικοποίηση των ζημιών και η ιδιωτικοποίηση των κερδών. Βασικός πυλώνας είναι οι μαζικές απολύσεις και η παγίωση της απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων  με μειώσεις μισθών, ελαστικοποίηση του ωραρίου. Πλάι σε αυτά και το χτύπημα στο ασφαλιστικό με μείωση των συντάξεων, αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης και των εργατικών εισφορών και η στερέωση των ιδιωτικοποιήσεων. Μέτρα αναγκαία για το κεφάλαιο, αφού τα αλλεπάλληλα «πακέτα σωτηρίας» (μαζί και τα 28 δις της ελληνικής κυβέρνησης στις τράπεζες) δε μπόρεσαν να αναστρέψουν την κατάσταση. Στην πρώτη γραμμή της επίθεσης έρχεται το ζήτημα των ελαστικών εργασιακών σχέσεων στα οποία εργάζεται πλέον μαζικά η νεολαία, με αιχμή τα προγράμματα stage, που δεν καταργούνται αλλά μεταφέρονται στο ιδιωτικό τομέα. Χαρίζεται φθηνή εργατική δύναμη στους εργοδότες ενώ χρησιμοποιείται σαν μέσο τρομοκράτησης και εκβιασμού απέναντι στους εργαζόμενους με σταθερή εργασία. Τέλος, εντείνεται η επίθεση στους μετανάστες, το πιο σκληρά εκμεταλλευόμενο κομμάτι της κοινωνίας, με απελάσεις και ωμή βία (βλ. δολοφονία μετανάστη στο ΑΤ Νίκαιας), προσπαθώντας να δημιουργήσουν κλίμα φόβου και ρατσισμού.

ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΩΝΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ

 

Όρος και προϋπόθεση για την επιβολή και εμπέδωση όλων αυτών των αλλαγών αποτελεί το τσάκισμα των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των λαϊκών ελευθεριών. Ο ευρωτρομονόμος, το ιδιώνυμο για την κουκούλα, η εξοπλιστική ενίσχυση και αναβάθμιση των μονάδων καταστολής και επιτήρησης, η ένταση της παρακολούθησης με τις κάμερες, η ποινικοποίηση της εξύβρισης κατά της αρχής πλάι στην εργοδοτική τρομοκρατία, η ποινικοποίηση των μαθητικών καταλήψεων, η κήρυξη της απεργίας στα λιμάνια ως παράνομη, αποτελούν προσπάθεια καταστολής και εξόντωσης των κοινωνικών αγώνων, κάθε αγωνιστικής διάθεσης, κάθε αγωνιζόμενης φωνής αντίστασης. Κεντρικό ρόλο σε αυτή την προσπάθεια αποτελεί η περιστολή – κατάργηση του ασύλου, ως εκείνης της λαϊκής κατάκτησης που διαχρονικά πυροδοτεί, αναπτύσσει και προστατεύει τους αγώνες του φοιτητικού, του εργατικού και ευρύτερα του λαϊκού κινήματος. Δίνει χώρο στην αμφισβήτηση και την αντίθεση με τις αντιλαϊκές πολιτικές, όπως έγινε και το Δεκέμβρη. Σε αντίθεση με το νέο νόμο πλαίσιο που ορίζει το άσυλο για την εκπαίδευση και την έρευνα, κατοχυρώνει τις συλλογικές διαδικασίες του κινήματος, τις Γενικές Συνελεύσεις και τις μορφές πάλης, αποτελεί τελικά το πολιτικό νεύρο των αγώνων. Σήμερα, το ζήτημα της υπεράσπισης και της επανακατοχύρωσης του ασύλου είναι πέρα για πέρα αναγκαίο, ειδικά με τη νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που αναδεικνύεται ως πρωτεργάτης στα κατασταλτικά μέτρα. Αναδεικνύεται πιο επιτακτική από ποτέ η συνολική υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των λαϊκών ελευθεριών μέσα από το κίνημα

Σε αυτό το τοπίο εντείνονται και οι επεμβάσεις και διενέξεις ως μέσο βίαιης επίλυσης των ενδοκαπιταλιστικών ανταγωνισμών, που οξύνονται στο έδαφος της κρίσης. Για δημιουργία νέων αγορών, για μαζική καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων, για δημιουργία στρατιάς εξαθλιωμένων που θα αξιοποιηθεί ως φθηνή εργατική δύναμη εντός και εκτός συνόρων(μετανάστες), για να κάμψουν οποιεσδήποτε αντιστάσεις εμφανίζονται. Μετά τον Καύκασο και την Παλαιστίνη, τα σχέδιά τους εντείνονται στη Μέση Ανατολή. Το ΝΑΤΟ έρχεται ουσιαστικά να συμπληρώσει την πολιτική του κεφαλαίου. Στόχος παράλληλα, να αποπροσανατολίσουν τους λαούς και τους εργαζόμενους από τη διεκδίκηση των πραγματικών τους συμφερόντων. Ο ρόλος της Ελλάδας αναβαθμίζεται μέσα από τη συμμετοχή κατοχικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ και του Ευρωστρατού σχεδόν σε όλες τις «εμπόλεμες ζώνες» για την πάταξη και του «εσωτερικού εχθρού». Η «ισχυρή Ελλάδα» αυξάνει τους προϋπολογισμούς για τα εξοπλιστικά προγράμματα ενώ προβαίνει στην πρόσληψη χιλιάδων μισθοφόρων, με τα σχέδια για στράτευση στα 18 ή 21 να παραμένουν ενεργά.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΛΕΣΧΗΣ– ΕΞΩ ΟΙ ΕΡΓΟΛΑΒΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ Α.Π.Θ.

 

Τα τελευταία χρόνια γινόμαστε θεατές σε ένα θέατρο του παραλόγου με τη χειροτέρευση των συνθηκών σίτισης στο πανεπιστήμιο του ΑΠΘ. Αυτό γίνεται εμφανές από τη στιγμή που η λέσχη κάθε χρόνο αργεί να ξεκινήσει τη λειτουργία της και υπολειτουργεί ολοένα και περισσότερο, λειτουργώντας το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μόνο η κάτω λέσχη. Τα γεγονότα αυτά αποτελούν κομμάτι μιας πολιτικής η οποία εντείνεται στο πλαίσιο της οικονομικής κρίσης και στοχεύει στην συρρίκνωση δικαιωμάτων και κεκτημένων της νεολαίας και των εργαζομένων. Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής είναι οι ιδιωτικοποιήσεις, ο περιορισμός της φοιτητικής μέριμνας και της «ακριβής» φοιτητικής σίτισης.

Η λέσχη του ΑΠΘ αποτελεί μία από τις λίγες που είναι ακόμα δωρεάν σε όλους τους κατοίκους της Θεσσαλονίκης. Παρ’όλα αυτά με πρόσχημα την έλλειψη χρηματοδότησης έχουν χειροτερεύσει κατά πολύ τόσο η ποιότητα των φαγητών όσο και οι συνθήκες εργασίας των υπαλλήλων, που εργάζονται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και μάλιστα έχουν απολυθεί και αρκετοί. Ήδη απο φέτος η Λέσχη λειτουργεί με άσχετο κονδύλι απο αυτά της σίτισης, καθώς τα σχετικά έχουν σταματήσει να δίνονται και έχουν ξεκινήσει οι διαδικασίες για την προκύρηξη διαγωνισμού που θα δώσει τη λέσχη σε ιδιώτη.

Αυτό σχετίζεται άμεσα και με το ζήτημα των εργολαβιών, όπου απο πέρσι ξεκίνησε ένας αγώνας για την κατάργησή τους με 2 εβδομάδες κατάληψη στην πρυτανεία. Αυτός ο αγώνας δεν έχει τελειώσει και να ξέρουμε ότι είναι διαρκείας και σκληρός, καθώς τα αιτήματα των συλλόγων και των εργαζομένων δεν εκπληρώθηκαν. Πλέον είναι δεδομένο ότι μας περιμένουν κι άλλα παραδείγματα σαν αυτό της Κωνσταντίνας Κούνεβα, καθώς πριν απο κάποιες μέρες που ένας απολυμένος απο την εργολαβία δικαιώθηκε απο το δικαστήριο και αποζημιώθηκε, χτυπήθηκε το ίδιο βράδυ απο αυτοκίνητο χωρίς πινακίδες έξω απο το σπίτι του.

Όλα τα παραπάνω για εμάς είναι ζητήματα τα οποία το φοιτητικό κίνημα πρέπει να αντιπαλέψει. Πρέπει να τα αντιπαλέψει μέσα απο τις μαζικές Γενικές συνελεύσεις, τις πορείες και τις καταλήψεις. Πρέπει το φοιτητικό κίνημα να έχει τα μάτια στραμμένα στο μέλλον, γι’αυτό πρέπει να ξεκινήσουν κοινές διαδικασίες φοιτητών και εργαζομέων στην κατεύθυνση της δημιουργίας ενός μετώπου παιδείας-εργασίας, ενός κοινού αγώνα μαθητών, φοιτητών, σπουδαστών και εργαζομένων που μέσα στην καπιταλιστική κρίση ο τρόπος με τον οποίο πλήττονται έχει κοινά χαρακτηριστικά. Υπ’ αυτό το πρίσμα τασσόμαστε αλληλέγγυοι για παράδειγμα στον αγώνα των εργαζομένων στην κινητή τηλεφωνία και συμμετέχνουμε στον αγώνα τους , στον αγώνα των εργαζομένων στο λιμάνι του Πειραιά που αντιστέκονται στην ιδιωτικοποίησή του και σε κάθε αγώνα που έχει ανατρεπτικά χαρακτηριστικά και διεκδικεί το κοινωνικά αναγκαίο.

Τώρα είναι η ώρα για να παλέψουμε για την ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου στα δικαιώματά νεολαίας και εργαζομένων, για να έρθουν στο προσκήνιο οι σύγχρονες ανάγκες και διεκδικήσεις μας, ανοίγοντας το δρόμο για ευρύτερες διεργασίες στο πολιτικό και κοινωνικό πεδίο που θα ανατρέπουν την εξουσία του κεφαλαίου.

ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΜΟΥΣΕΙΑ γιατί η ιστορική μνήμη σημαίνει δεν ξεχνώ τι έγινε, κρίνω την ιστορία και διδάσκομαι απ’ αυτήν

 

Θέλουμε Πολυτεχνείο διοργανωμένο απο τις Γενικές συνελέυσεις των φοιτητών και των εργαζομένων και το συντονιστικό των Γενικών Συνελέυσεων αυτών. Επειδή το Πολυτεχνείο ζει και αναπνέει στους αγώνες του σήμερα, θέλουμε αυτές οι μέρες να γίνουν η αρχή και το εφαλτήριο για τις μάχες που έρχονται. Το «ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» είναι επίκαιρο όσο ποτέ στον αγώνα ενάντια σε νόμο-πλαίσιο, ΚΕΣ, αξιολόγηση, ενάντια στον εργασιακό και ασφαλιστικό μεσαίωνα, στις διεκδικήσεις για δημοκρατικές ελευθερίες. Γι’ αυτό και θέλουμε οι σύλλογοι να πάρουν αγωνιστικές αποφάσεις, να συντονίσουν τη δράση τους και να διαχειριστούν αυτές τις μέρες με ζωντανές σχολές, εκδηλώσεις και δρώμενα. Θέλουμε να είναι αυτοί που θα υπερασπιστούν το άσυλο έναντι οποιουδήποτε καλώντας στο χώρο του πανεπιστημίου σωματεία, εργαζόμενους και μαζικούς φορείς γιατί το άσυλο ανήκει σε όλο το λαό. Γιατί από το Πολυτεχνείο του ’73 κρατάμε τη μαχητικότητα, τις πρακτικές και τον ξεσηκωμό της νεολαίας και όλου του λαού για να δώσουμε νέο νόημα στην εξέγερση, τη νίκη, την ανατροπή…

 

Παλεύουμε για:

• Δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλους και σε όλες τις βαθμίδες. Όχι στους οικονομικούς– εξεταστικούς– ταξικούς φραγμούς στην εκπαίδευση. Όχι στη βάση του 10 για εισαγωγή στη τριτοβάθμια εκπαίδευση. Δωρεάν σπουδές για όλους.
• Δωρεάν σίτιση, στέγαση, συγγράμματα, συγκοινωνίες κλπ.
• Ένα πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο σπουδών. Το πτυχίο μόνη προϋπόθεση για δουλειά χωρίς καμιά διαδικασία πιστοποιήσεων μετά απ’ αυτό. Ενιαία πτυχία, χωρίς κατατμήσεις, διασπάσεις και εξειδικεύσεις.
• Ισχυρά επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα. Όλα τα δικαιώματα στο πτυχίο.
• Ενιαίες και αδιάσπαστες προπτυχιακές σπουδές σε κάθε σχολή. Κατάργηση των κατευθύνσεων.
• Όχι στην επιχειρηματική λειτουργία των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ.
• Κάτω τα χέρια από το άσυλο. Υπεράσπιση και διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των συνδικαλιστικών ελευθεριών. Διεύρυνση του ασύλου σε χώρους δουλειάς και σχολεία. Κανένας όμηρος στα χέρια του κράτους.
• Λιγότερη δουλειά, δουλειά για όλους μόνιμη και σταθερή, με αύξηση των αποδοχών – κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας. Βασικό μισθό που να εξασφαλίζει αξιοπρεπή διαβίωση. Απαγόρευση των απολύσεων.
• Όχι στις ελαστικές σχέσεις εργασίας στο χώρο της εκπαίδευσης. Κατάργηση της ωρομισθίας και πρόσληψη όλων των εκπαιδευτικών στα σχοεία. Κατάργηση του ΑΣΕΠ. Επαναφορά της επετηρίδας με μαζικές προσλήψεις.
• Κανένας άνθρωπος, Έλληνας ή μετανάστης, νέος ή ηλικιωμένος χωρίς ασφαλιστική κάλυψη ή σύνταξη.
• Άμεση αντιμετώπιση της ανασφάλιστης και μαύρης εργασίας.
• Να αποσυρθεί ο νόμος-πλαίσιο και η κοινοτική οδηγία 36/05. Απεμπλοκή της Ελλάδας από τον Κ.Ε.Χ.Α.Ε.
• Καμία αναθεώρηση του άρθρου 16 και του Συντάγματος συνολικά-Κατάργηση κάθε μορφής ιδιωτικής εκπαίδευσης.
• Άμεση κατάργηση των νόμων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ, ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ.
• Άμεση απόσυρση του νόμου για την έρευνα και του νομοσχεδίου για τα μεταπτυχιακά.
• Άμεση απόσυρση του νόμου για το ασφαλιστικό καθώς και τον νόμων Σιούφα-Ρέππα.
• Να μην κλειδώνει καμία πόρτα του πανεπιστημίου, να μη γίνεται κανένας έλεγχος στις εισόδους του. Να φύγουν οι μπάρες από τους δρόμους του πανεπιστημίου.
• Κατάργηση της εργολαβίας και πρόσληψη όλων των εργαζομέων με όρους μόνιμης και σταθερής δουλειάς
• Καμία ιδιωτικοποίηση της Λέσχης.
• Κατάργηση του υποχρεωτικού χαρακτήρα της πτυχιακής εργασίας. Να δημιουργηθούν όλες οι απαραίτητες προϋποθέσεις ώστε όλοι οι φοιτητές να μπορούν πάρουν προαιρετικά πτυχιακή, και να μπαίνουν στα εργαστήρια στο εξάμηνο που πρέπει.

 

Προχωράμε σε:

• Συνέχιση της λειτοργίας της ανοιχτής συντονιστικής επιτροπής αμέσως μετά τη συνέλευση, υπεύθυνης για την υλοποίηση των αποφάσεων του συλλόγου και υπόλογης σε αυτόν. Νέα συνεδρίαση Πέμπτη 12/11 στις 15:00.
• Συντονισμός με άλλους συλλόγους και σωματεία που οι αποφάσεις τους κινούνται σε αντίστοιχη κατεύθυνση.
• Συμμετοχή σε άλλες δράσεις και κινητοποιήσεις που τυχόν καλεστούν μέχρι την επόμενη Γ.Σ. και συμφωνούν με το πολιτικό περιεχόμενο του πλαισίου.
• Συντονιστικό Γενικών Συνελέυσεων την Πέμπτη 12/11
• Πορεία στις 17/11 με επιστροφή στο Πολυτεχνείο για την υπεράσπιση του ΑΣΥΛΟΥ και την επανανοηματοδότησή του, με συγκέντρωση στις 18:00 στο Πολυτεχνείο.
• Κατάληψη σχολής Δευτέρα 16/11 και Τρίτη 17/11
• Επόμενη Γενική Συνέλευση του συλλόγου την Τετάρτη 25/11/2009 στις 12:00 στην Α11.